De Doofpot Van Toezicht: Introducing Tante Martien (Gemeentelijke Kinderombudsman Van Amsterdam)

, , 2 Comments

Ik kreeg weer een geweldige betuiging van support aangaande mijn “ruzie” met de Jeugdkruisvaarders van Amsterdam.

Ik weet niet goed hoe er op moet reageren. SlimK1nd lezers hebben de afgelopen weken/dagen hele persoonlijke verhalen gedeeld, gekke verhalen gedeeld, juridisch advies gegeven en vooral steun betuigd.

Ik vind het echt geweldig van jullie.

Dank jullie wel.

(Ook namens de kleine kabouter).

Klaarblijkelijk “leeft” dit verhaal onder de lezers, dus dan voel ik mij meer op mijn gemak om er iets meer over te delen.

De Jeugdkruistocht is een piramide. Aan de top de Wethouder, daaronder de directeuren, daaronder de teamleiders en daaronder dan het grondpersoneel, gezinsmanagers etc.

Als er niet uitkomt met deze mongolen, kun je naar de OvJ stappen, mits er iets strafbaars gaande is.

Me dunkt, in dit geval. Helaas heeft de OvJ van Amsterdam sinds 2005, NUL strafzaken ondernomen tegen Jeugdkruisvaarders.

Ze citeerde Benito Mussolini in haar brief aan mij.

(Ik verzin het niet).

Je kunt ook naar de Ombudsman stappen.

Omdat Jeugd”zorg” nu onder de Gemeente valt, betekent dat de Gemeentelijke Kinderombudsman van Amsterdam: Anne Martien van der Does.

Ik sprak Tante Martien en een onderzoeker van haar, ergens eind 2016. Ik legde de situatie uit. Kind kwijt, kind zwaar verwaarloosd en mishandeld in 2008, en vanaf 2013 (als ik erachter kom) word ik voortdurend van de meest vreemde dingen beschuldigd, keer op keer vals en foutief, en louter door ambtenaren van de Gemeente Amsterdam. (Het is niet alsof er iemand anders, een collega, een buurman of een kennis mij aan het beschuldigen is). We zijn enige maanden later samen naar de RvdK A’dam geweest en hebben daar door een dikke ordner geploeterd. Daarin staat inderdaad dat ik een levensgevaarlijke drugsdealer ben en dat de Raad v/d Kinderbescherming van Amsterdam sterke vermoedens heeft dat ik huiselijk geweld pleeg (ik ben single en woon en werk in London) en dat ik Jeugdzorg bedreigd zou hebben. Dat zou ik dan remotely vanuit London hebben gedaan. Tante Martien vindt dat allemaal prima. Die gegevens, inmiddels bewezen onjuist, hoeven niet gecorrigeerd te worden, maarrrrr…. Tante Martien gaat wel eventjes vragen stellen aan Jeugdzorg, want die bedreigingen wil ze meer van weten. (Let op: ze gaat niet dossier halen en doorploeteren bij Jeugdzorg, ze heeft dat al 1x gedaan, ze leest dan feitelijk 5-7% van het totale dossier en dat vindt Tante Martien genoeg). Jeugdzorg vertelt Tante Martien dan dat die beschuldigingen niet van hun komen maar van mijn ernstig zieke ex-vrouw en haar vader (mijn ex-schoonvader, waar ik geen enkele vorm van contact mee heb gehad sinds 1989). Ik krijg daar geen bewijzen van te zien alleen de “verklaring” van Jeugdzorg. Ik spreek mijn ex en die zegt: ze lullen uit hun kut, ik weet van niks en yes, ik geloof haar. We zijn nu bijna 30 jaar goede vrienden.

Tante Martien is nu klaar.

Ze heeft haar werk gedaan.

Zo: opgelost.

Enige weken later doet Tante Martien een interview ergens online. Ze is natuurlijk een echte Jeugdkruisvaarder. Ze is vreseluk betrokken bij het lot van kinderen en ook hun rechten en zo. In het interview legt Tante Martien uit dat ze het geweldug belangrijk vindt dat – MET NAME – kinderen gehoord worden. Ze vertelde mij dezelfde lulkoek, eind 2016, op kantoor. Ik lees dat interview, moet vreselijk schamper lachen en stuur haar een mail zo van gut, de Gemeente Amsterdam heeft een stapel “dossier” OVER mijn kind geproduceerd van dik 25cm. Ze hebben echter NOOIT met haar gepraat en eh… JIJ ook al niet? Ik lees net een interview waar je uitlegt dat je het heul belangrijk vindt dat kinderen gehoord worden, kom eens gezellig op visite. Tante Martien moet nu natuurlijk wel dus die komt inderdaad gezellig langs met een andere onderzoeker.

Tante Martien kampt met ernstige rijke mensen problemen. Ze woont natuurlijk of gelijkvloers begane grond, of in een dure flat met een lift. Bij ons moest Tante Martien trappen lopen tot heulemaal drie hoog dus ze begon direct met klagen. Ik reageerde direct met “rijke mensen problemen”. Daarna volgt een “gesprek” wat Tante Martien vooral wil wegsturen van enige klachten, zorgen, rechten en wat er zoal gebeurd is. Tante Martien wil weten wat de favoriete kleur is van die kleine, en waar ze naar school gaat en zo. Daarnaast vindt Tante Martien dit een mooie gelegenheid om eens lekker te klagen over dit blog en de podcast. Tante Martien is er allemaal allerminst van gecharmeerd. Uiteindelijk vraagt Tante Martien dan wat die kleine wil.

Ik wil aangifte doen en schadevergoeding. Wat mij is overkomen is niet normaal meer.

Tante Martien denkt dan lang na en zegt…

Nou, misschien kun je het maar beter laten rusten en gewoon vergeten.

doofpot

Je bent van je vader gekidnapt en 7 maanden lang vastgehouden tegen je wil in twee psycho gezinnen. In het eerste gezin werden voortdurend naaktfoto’s van je gemaakt, mensen wilden met je douchen en er werd je verteld dat je vader “dood” was danwel “je vader wil je niet meer”. In het tweede gezin sliep je op een plank in een kantoortje, je haar werd 6 maanden niet gekamd, je ging niet naar een dokter, tandarts, of school, je zat geregeld urenlang op een strafstoel, je mocht niet bij Internet, je probeerde telefoons te stelen om je vader te bellen. Dan zijn er naaktfoto’s van je in omloop en er staat onterecht op papier dat je vader lid is van een drugskartel en oh ja je bent mogelijk misbruikt danwel gebruikt als “product”….

En dan kun je dan het beste “laten rusten” en “gewoon vergeten”.

Snuift Tante Martien lijm?

Shaking No Emoticon

Neen.

Tante Martien heeft er gewoon geen zin in want a.) het is veel werk, dikke stapels dossier lezen en b.) er zijn hoge, belangrijke ambtenaren en vermogende mensen bij betrokken.

Punt b.) is hier het belangrijkste.

Ambtenaren en vermogende mensen?

Dat is precies de sociale klasse waar Tante Martien bij hoort.

(“Ik was vroeger rechter en ik kan heul goed dossier lezen en ook echt heel snel informatie tot mij nemen”).

(Je kunt je afvragen waarom ze dit dossier dan niet wilt lezen terwijl ze pocht dat ze dat zo snel kan).

En die ambtenaren en die vermogende mensen?

Die moeten natuurlijk beschermd worden, door Tante Martien!

De kleine was het daar helemaal niet mee eens. Ze begon te mopperen en bleef aandringen. Nee, niks daarvan, ik heb het recht hier aangifte van te doen, ik ben woest over die foto’s. Tante Martien neemt dan een deel van mijn dochter’s verklaring op, met een hele mooie grote meiden telefoon en zegt toe dat zij wel even gaat praten met Politie. Zij gaat wel even de deur openbreken bij Sociale / Jeugd Zeden Politie waar ik al 2x geprobeerd heb aangifte te doen, beide keren resulterend in nieuwe valse aantijgingen.

Als Tante Martien vertrekt begint ze eerst weer te klagen over trappenlopen want nadat ze heulemaal naar drie hoog moest klimmen, moet ze nu dus weer heulemaal naar beneden klauteren en dat vormde heel duidelijk een groot probleem en veroorzaakte veel ongemak. Daarna begon ze weer te klagen en te mopperen over het blog en de podcast. Het was allemaal walgelijk irritant. Ze zei echt: “Dergelijk taalgebruik? Dat hoort niet”.

Daarna liep ze de deur uit.

Pas je op dat je niet van de trap valt en iets breekt? Dat zou ik namelijk vreselijk vinden.

Ik kijk daarna die kleine aan en zeg, En? Wat denk je?

Dat wijf gaat geen ruk doen, Papa. En waar bemoeit ze zich mee? Is het haar blog? Is het haar podcast? Ze moet ‘r bek houden over wat ik doe en laat!

Tante Martien? Heeft u “het kind” “gehoord”?

Bovenstaande gebeurde maanden geleden.

We hebben geen reactie gekregen van Tante Martien, we hebben niets meer gehoord.

We zijn niet welkom bij Politie Amsterdam.

Het OM wil niets van ons weten.

Enige dagen geleden kwam de kleine binnenwandelen en zei vrolijk we hebben lekker veel gehoord van die Ombudsman he? Die recording van mij is vast zoek geraakt omdat er ietsie pietsie mis ging met haar telefoon. Ik ga dan lachen en zeg, ja ze kwam weinig technisch over he? De kleine gaat dan ook lachen en zegt, ik vond ‘r ECHT irritant, met ‘r gezeik, over de trap, de podcast, haar telefoon, de reis, de route, ALLES. Als je alleen maar wilt klagen, bel dan je moeder of zo. Ik ga dan harder lachen en doe Tante Martien na, ja die trap, grutjes, ik moest al die treden, heulemaal naar boven lopen en nu dus weer dat hele stuk, al die treden naar beneden… Die kleine doet meteen mee en ja, zo’n podcast dat is geen taal voor 11 jarige meisjes dat HOORT zo niet! (De kleine zwaait dan haar vinger heel belerend). Ik ga dan nog meer lachen en zeg, en tja, mishandeld in de pleegzorg… Kleine wordt dan pissig en zegt: Ja, dat kun je maar beter vergeten? Ben je geestelijk gehandicapt? Vergeten? Ze mag blij zijn dat ik ‘r niet van die trap gooide, Papa… en ja, echt al die treden, zo langs de buren en alles bitch!

Wij willen Tante Martien hartelijk bedanken voor haar fantastische inzet.

Alle Amsterdammers kunnen rustiger slapen met de kennis dat Tante Martien er zorg voor zal dragen dat de mishandeling, verwaarlozing en mogelijk erger van driejarigen vooral zal “rusten” en “gewoon” zal worden “vergeten”, tegen alle bewijzen in.

Ik heb sterk het idee dat mijn dochter’s vertrouwen in die rechtsstaat enorm is gegroeid door het optreden van Tante Martien.

Share
 

2 Responses

  1. Antoinette

    September 29, 2017 10:05 am

    Volgens mij zou het een geweldig script voor een film zijn, alles wat je meemaakt.
    Maar straks pas, als het eindelijk gelukt is je recht (en gram) te halen. Want het moet wel een film met “eind goed, al goed” worden, hoor!

  2. RvC

    September 29, 2017 12:04 pm

    Eens. Ik denk zelf aan een einde in een rechtbank: 1 miljoen euro schadevergoeding. (En daarna dan drama gevolgd door allerlei ontslagen).

Comments are closed.