De Directeuren – Deel I: De Krijgsheren Van De Jeugdkruistocht Nader Beschouwd

, , Comments Off on De Directeuren – Deel I: De Krijgsheren Van De Jeugdkruistocht Nader Beschouwd

Dit is een start van een drieluik. Ik ga mijn letselschade casus tegen de Jeugdkruisvaarders uiteenzetten. Ik ga dat doen aan de hand van drie artikelen, die steeds een periode in die Jeugdkruistocht onder de loep nemen. Het idee hier is niet naming and shaming; dat is veel leuker om rechtstreeks in de mailboxen van deze mensen te doen. Nee, het idee hier is de casus uiteen te zetten. Ik moet dat ergens lente volgend jaar rond hebben. Ik wil volgend jaar een letselschade procedure beginnen tegen de Jeugdkruisvaarders van Amsterdam. Ik wil een gigantisch bedrag aan schadevergoeding bemachtigen voor de kleine kabouter. Ik heb een hele sterke casus vol misstanden, waanzin zels strafrechtelijk vervolgbare gedragingen.

Deze reeks gaat heten: “De Directeuren”.

Kruisvaarder Logo

De gemiddelde Jeugdkruisvaarder is een MBO trutje, broos ende kwetsbaar. De teamleiders zijn niet veel beter. Naar beneden trappen vinnik nix. Ik trap liever naar boven.

(Bovendien zijn Directeuren eindverantwoordelijk, ook voor de gedragingen van hun personeel).

Eind 2008 word ik opgebeld door Politie Osdorp. We hebben hier een ernstig verwarde mevrouw en een peuter die naar jou vraagt. Mijn ex was dood- ende doodziek en had 112 gebeld. Ze was helemaal de draad kwijt. Ik heb Politie voorzien van gegevens huisarts, medicatie, contactpersonen en langdurig met de kleine kabouter gepraat. Ze verdween kort daarna in de pleegzorg. Ze zat in “noodopvang” (nov 2008). Ik woonde en werkte in London en sprak samen met werkgever (inclusief HR Directeur) af dat ik zo snel mogelijk terug naar A’dam zou gaan en de kleine zou dan uit die noodopvang gaan en enige tijd bij haar tante, de zus van mijn ex verblijven.

Ik werk grotendeels vanuit huis, dus iedereen vond dat een goed idee.

Jeugdbescherming Regio Amsterdam, dan Bureau Jeugdzorg Agglomeratie Amsterdam, belt mij enige tijd na verplaatsen kleine kabouter richting Tante op en vertelt mij – per telefoon – U krijgt dat kind nooit meer te zien. Ik heb gebeld, gemaild, vanalles geprobeerd, maar: neen. Mijn ex-schoonzus (“Tante”) werd bedreigd: Als u hem bij dat kind in de buurt laat? Dan plaatsen we dat kind op een neutrale plek in de polder. Ik regelde een advocaat en regelde bezoekrechten voor mijn ex, 2x per week. Ikzelf heb de kleine niet gezien of gesproken vanaf Nov 2008 tot Augustus 2009.

In het eerste gezin werd haar verteld: Je vader is dood en je vader wil je niet meer.

In het tweede gezin werd ze verwaarloosd.

Tal van vreselijke dingen maakte ze mee.

Tijdens de zitting waar besloten werd dat de kleine terug naar mams mocht en ik haar dus weer “gewoon” kon zien werd de gezinsmanager van Jeugdzorg gek. Hij bedreigde mijn ex-vrouw in de rechtbank met fysiek geweld. De rechtbank gaf hem een soort laatste waarschuwing. De kleine ging terug naar mams en kwam terug met dreadlocks tot op haar reet. Niemand had de tijd gevonden om ‘r haar te wassen of te kammen, een groot aantal maanden lang.

Even meetellen?

We hebben twee gezinsmanagers; de ene bedreigde mij per telefoon in London, de tweede bedreigde mijn ex tijdens de zitting.

2010 is een heel tam jaar.

De kleine woont bij mams en ik ben formeel weekendpapa geworden. De kleine komt na zwemles vrijdag mijn kant op en dan blijft ze tot ik ‘r maandag naar school breng. Ze is tevens de Mei en Kerstvakantie bij mij. Eind 2010, op 27 december krijg ik ‘s nachts om 2-3u een telefoontje van mijn ex. Ik lag te slapen. Ze legt mij uit dat ze “opgesloten zit in een tuin” en vraagt mij of ik die kleine wil gaan ophalen. Haar huis heeft geen tuin, ook niet beneden, dus ik vraag mij af wie er dan bij die kleine is en waar die kleine is? Ze legt mij uit dat haar partner, R bij die kleine is. Ze geeft mij zijn nummer, ik bel, alles is okay? Yep alles is okay. Ik trek een broek aan, bel een taxi en ga die kleine halen. Het is dan een uur of 3-4 ‘s morgens. R. blijkt compleet naar de fuck. De tafel ligt vol met cocaine, wiet, blikjes bier, volle asbakken en (altijd reuze leuk) een groot vuurwapen. Ik maak die kleine wakker, doe ‘r een winterjas aan en zeg we gaan iets heel spannends doen, let’s go en race daar de fokking deur uit die wachtende taxi in.

Vanuit de taxi bel ik Politie. Ik leg uit wie ik ben, geboortedatum, leg de situatie uit, geef geboortedatum van die kleine, leg uit waar we heengaan en leg uit dat er iets helemaal mis is op het adres waar mijn ex woont want daar loopt een gek rond, half aangekleed en het ligt daar bom- en bom fokking vol met drugs.

De kleine gaat dan bij mij thuis in bad (een dik uur) en is dan vooral aan het rolschaatsen in huis na zoete broodjes met zoete thee.

Om 6u ‘s morgens word ik dan gebeld door J. Hij blijkt de eigenaar van de tuin te zijn. Mijn ex zat inderdaad opgesloten in zijn tuin. En dat speet hem allemaal enorm. Hoe gaat het met die kleine? Ik leg deze gek dan uit dat ik hem niet ken en dat ik liever geen telefoon van hem ontvang en donder een eind op, gestoorde fucking doper. Hij vertelt mij dan dat hij een inval heeft gehad, paar minuten geleden door een arrestatieteam. Ze schopten z’n deur open, met kogelvrije vesten aan en getrokken wapens omdat ze – get this – op zoek zijn naar dat kind, ze denken dat kind is dood!

Hij vertelt mij daarna dat ie klappen kreeg en dat ie “niet boos is” en dat ie nu “moet wachten op een nieuwe voordeur”.

Terwijl deze wildvreemde gek dit alles aan mij vertelt ben ik vreselijk aan het lachen, en hij is aan het meelachen.

Daarna hoor ik niets tot 3u ‘s middags.

Ik word dan gebeld door Sociale/Jeugd Zedenpolitie. Hallo, we zijn op zoek naar < volledige naam kleine kabouter >, weet u waar ze is? Ik hou dan de telefoon omhoog en je hoort de kleine kabouter dan gillen en rolschaatsen. Ja, ze is hier, sinds gisterennacht en dat had ik vrij helder uitgelegd aan je fucking meldkamer! Dat wist de dwaas niet en dat vond ie meteen reuze sneu. Hij wilde dan twee dingen doen: 1.) Ik ga “voor u” uitzoeken waarom “we” dat niet wisten, en 2.) Even langskomen om te zien hoe het met die kleine is.

Deal.

Ik leg deze modderfokker dan uit dat die kleine weliswaar niets gezien of gehoord heeft, maar ze was wel uit bed om 4u ‘s morgens in ‘r pyjama een taxi in, dus doe mij een lol; ze gaat vroeg naar bed, dus kom ajb niet langs na 7u ‘s avonds – ik ben ook gebroken – en kom ajb niet langs met politieauto’s met sirenes want mijn buren en zo? Dat belooft die fucklul dan. Om 21u ‘s avonds komen er dan twee (2) politieauto’s naar mijn huis, met sirenes. Twee agenten komen de trap op. Eentje houdt de deur open en gaat in de deur opening staan. De tweede doet dan een huiszoeking zonder huiszoekingsbevel. Hij heeft een kleine zaklamp en kijkt in koelkast, onder de bank, plantenbakken, het kattenhok, het washok en stopcontacten. Als ie de keukenlades bruut opentrekt zeg ik kijk uit hoor, daar zitten allemaal vlijmscherpe messen in! Hij schijnt dan z’n zaklamp wat door mijn besteklade en wil “de kinderkamer” zien. Ik leg uit dat ze slaapt – al geruime tijd teringhond – dus doe ajb even stil ende rustig. Hij gaat dan die kamer in en schijnt met z’n fucking zaklamp onder het fokking bed waar die kleine zoetig ligt te slapen als een roze engel en ik zeg…

Er zijn geen monsters onder het bed, imbeciel, zelfs die kleine weet dat.

Daarna komt z’n collega binnen, een dame. We drinken thee aan het aanrecht. Beide agenten vertellen mij het volgende. Beide heren van de nacht daarvoor zijn “partners” van mijn ex-vrouw. R. is vuurwapengevaarlijk en gek, onder voogdijschap, weekgeld en aan de psychiatrische medicatie (en bergen coke en drank zo te zien) en J. is vuurwapengevaarlijk, drugsdealer en oh ja… uit de ouderlijke macht gewipt omdat ie enige jaren daarvoor z’n eigen zoon probeerde te vermoorden. Ik sta daar alsof getroffen door bliksem met mijn beste what – the – fuck – ???? op mijn gezicht als Agent Zaklamp zegt:…

Jij komt uit London toch? Waarom pak je dat kind niet en verdwijnt in een vliegtuig?

Na de huiszoeking zonder bevel is het advies om een kidnapper te worden.

Dank. U. Wel. Oom. Agent.

(En yea, we kunnen vandaag zo nagaan welke twee gekken ik in huis had en ik kan ze prima beschrijven).

Mijn ex wordt doorgestuurd naar de GGD (ze slikte al medicatie).

En beide heren worden vrijgelaten.

Ik hoor dan niks tot ergens in het nieuwe jaar.

Een huppelkutje van Jeugdzorg wil langskomen om eens te zien hoe het allemaal met die kleine gaat. Ze komt langs met ‘r collega. Ze wandelt zo langs mij heen en wil de slaapkamer inlopen!??! Ik stop ‘r en zeg, ehm sorry, de huiskamer is die kant op… Ze onderbreekt mij meteen Nou nee, ik ga even kijken want deze blokken zijn heel apart ingericht, las ik. Ik ga dan voor haar staan en zeg: de meiden die mijn slaapkamer betreden zien er niet uit zoals jij. Dat korte, pittige kapsel en die buikbroek is een deal breaker voor mij, goed? 

Ik vertel hen dan het verhaal, met een kopje thee en wat Politie mij vertelde.

De Slaapkamer Stalker is resoluut: Die kleine moet terug naar “huis”.

Ze is thuis, achterlijke gek, ze heeft twee huizen en nee, ik ga niet mijn kind naar een kindermoordenaar brengen, snuif je lijm?

Enige dagen later belt die kut dan op en zegt ja, allemaal rond: die kleine mag terug naar “huis”.

Ik snuif geen lijm, dus ik zeg sure en laat die kleine lekker bij mij wonen.

Ergens April 2011 belt mijn ex. Het gaat stukken beter met ‘r en ze gaat niet meer met die twee “jongens” om en ze is nuchter. Ze wil die kleine zien. Ik vraag of die kleine dat wil en ja hoor, zij wil mama zien en ‘r vriendinnen en de straat en de buurjongens en ‘r eigen bed en kamer etc. Ik breng die kleine langs en twee dagen later heb ik ‘r aan de telefoon Papa er zijn gekke mensen hier, kom je mij snel halen? Ik race daar heen en vindt daar opnieuw drugs en een nieuwe verwarde gek rondom mijn kind, ditmaal een extreem verbaal agressief wijf. Ik trek die kleine ‘r jas aan en zeg we gaan pizza eten, ik breng ‘r morgen wel naar school en wandel de deur uit richting taxi. Politie staat al buiten (klaarblijkelijk had die kleine ook 112 gebeld, goed zo meid!). Ik leg de situatie uit, geef naam en adres en vertrek met die kleine per taxi.

De verwarde vrouw in kwestie blijkt eveneens bij de “club” van R. en J. te horen.

Mijn buurvrouw is een schat van een vrouw.

Ze werkt voor de Nederlandse overheid.

Nod Yes Icon

Een van de vele dingen die ze doet?

Ze doet de noodsubsidies van het Rijk aan Jeugdzorg Amsterdam!

Ergens eind april, begin mei 2011 komt de buurvrouw weer eens gezellig eten… Morgen heb ik een afspraak met jullie grote vriend: Erik Gerritsen. Noch ik, noch de kleine hebben enig benul wie dat is, dus we vragen van goh, wie is dat? Da’s de Algemeen Directeur van Jeugdzorg. Ik ga direct schamper lachen laat mij raden, hij heeft geld nodig? De buurvrouw lacht hartelijk mee, ja, voor een reorganisatie, da’s geen probleem, 30 duizend euro, het rijk doet daar niet moeilijk over. Ze vertelt ons dan dat ze Erik gaat uitleggen over de situatie van die kleine, vuurwapens, harddrugs, een kindermoordenaar en twee keer op rij. Ze gaat “actie” eisen.

Let goed op: de enige actie denkbaar hier is: kind weg bij mams, mams opnemen, of detoxen whatever en kind verhuizen naar ‘r vader.

(Waar ze de facto woont, sinds eind december 2010).

Zo gezegd zo gedaan. De buurvrouw deelt geld uit, spreekt Erik persoonlijk en stuurt hem daarna nog eens de volgende mail.

erik-claire

Erik kent het verhaal al en stelt de buurvrouw gerust.

extra-ogen

We zien daar de email-adressen van Erik Gerritsen, voormalig Algemeen Directeur Jeugdzorg en huidig Secretaris-Generaal van Volksgezondheid. We zien daar tevens de email van Claire Vlug, de huidige Algemeen Directeur van Jeugdbescherming Regio Amsterdam. Men neemt de situatie uitermate serieus; er zijn zelfs twee belangrijke Directeuren betrokken! Dit kan niet meer mis gaan, alle problemen opgelost. Er wordt dan ook direct “extra actie” ingezet en “alle ogen en oren zijn welkom”.

Zo!

De “extra actie” is helaas opgetekend met onzichtbare inkt. In de rapportages van BJAA/JBRA kom je in de periode 2010-2011 geen “extra actie” tegen. De toenmalige Gezinsmanager, Mevrouw Nietjes, en haar Teamleider, Mevrouw Fatwaontkennen beide met klem dat ze “ooit enig contact hebben gehad met de Directie”. Mijn dochter wordt dan ook niet uit huis geplaatst en bij mij – haar vader – geplaatst. Nee. Mijn dochter zal vanaf de inzet van al die onzichtbare en onmeetbare “extra actie” nog vele malen door Politie naar mijn huis gebracht worden.

Hoe vaak?

nalatig

Iedere datum die je daar ziet, iedere “melding” die je daar ziet is mijn kleine kabouter die 112 belt omdat er “enge” of “gekke” mensen “in huis zijn”. Ze woonde bij mij, maar zo af en toe “moest” ze naar haar moeder. Ik kreeg dan telefoon of zeikmails van de Jeugdkruisvaarders dat kind moet naar haar moeder (die een relatie heeft met 2 vuurwapengevaarlijke heren, waarvan 1 een kindermoordenaar). Ik tel dan 29-4 (da’s 1), en dan 10-6-2011 (da’s 2) en dan tel ik 14-12-2012 (da’s 3) en dan tel ik 21-10-2013 (da’s 4).

Als ik de eerste twee incidenten daarbij optel?

Dan hebben de Jeugdkruisvaarders van Amsterdam… De Slaapkamer Stalker, Mevrouw Nietjes, Mevrouw Fatwa, Erik Gerritsen en Claire Vlug, mijn kind dus willens en wetens zes keer (6x) naar een kindermoordenaar gestuurd tegen de bezwaren van Politie en de GGD in.

Daarnaast is die kleine tig keer per taxi mijn kant opgegaan vanaf sport, zwemles en school omdat er mafkezen aan de poort stonden.

De mannen van Taxi Centrale Amsterdam (TCA) zijn absoluut fenomenaal geweest.

Ik heb alle incidenten, ook de taxi’s, keer op keer geklaagd bij: Politie, Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming van Amsterdam.

Al die “ogen” en “oren” waar Erik zo dol op is.

En ze deden geen kut.

De gedetailleerde “zorg” “meldingen” van GGD Vangnet en Advies en Politie in die periode, die incidenten, is om stijl van fokking achterover te slaan.

Het woord “levensgevaarlijk” wordt een paar keer gebruikt.

Maar ja… 30 duizend euro subsidie …

… is ook heus heel belangrijk!

Zes keer een kind richting harddrugs, vuurwapens en een kindermoordenaar?

… ondanks alle waarschuwingen van “first responders”?

Dat noem je…

Strafrechtelijk vervolgbare nalatigheid.

Nod Yes Icon

Het betekent tevens dat Erik Gerritsen en Claire Vlug een slordige 30 duizend euro noodsubsidie ietsie pietsie belangrijker vonden dat het leven van mijn kind.

Leuk he?

Pas vanaf eind Januari 2013 woont die kleine dan officieel bij mij.

Dat is een-en-twintig (21) maanden extra leed, dankzij  Erik Gerritsen, Claire Vlug en hun legertje MBO zeloten.

Claire Vlug zei ooit in een interview: Als wij keer op keer die cyclus ingaan? Dan kunnen wij geen fout doen.

Spoken like a true Holy Warrior.

Het OM, meer precies de Hoofdofficier van Justitie, Mw. Mr. Braakhuis, weet hier al geruime tijd van; zo’n beetje sinds 2013.

High Tea met de Slimme Gemeente (Openbaar Ministerie, Hoofdofficier van Justitie, Beleid en Strategie, Mw. mr. Braakhuis en… Benito Mussolini)

Ik deed aangifte van bovenstaande in 2013 bij Mw. mr. Koolhoven (dan OvJ) en haar jurist, Mw. mr. Braakhuis (nu de OvJ).

Ze namen contact op met Jeugdzorg en vroegen om tekst en uitleg.

Drie maanden na hun telefoongesprek werd ik door Jeugdzorg beschuldigd van pedofilie.

De beschuldigingen bleken vals.

De ombudsman onderzocht de zaak en liet mij nogmaals proberen om aangifte te doen in 2015.

Ik werd door Jeugdzorg direct beschuldigd van “vermoedens van psychologisch geweld en/of huiselijk geweld en/of kindermishandeling en/of anders”.

Ook die beschuldigingen bleken lulkoek.

De Gemeente van Amsterdam, meer precies Mw. Simone Kukenheim, is van bovenstaande, compleet met veel meer gedetailleerde bewijzen, op de hoogte sinds 2015.

Ik ben van mening dat Erik Gerritsen en Claire Vlug strafrechtelijk vervolgd moeten worden. Datzelfde geldt voor een hele rits van de apen in hun circus.

Helaas worden belangrijke regenten nogal beschermd in Republiek Kukenheim.

Onze eerste “Directeuren” zijn Erik Gerritsen en Claire Vlug, van Jeugdbescherming Amsterdam.

Beide zijn vrij aantoonbaar en meetbaar schuldig aan nalatigheid en falsificatie van dossier.

Hun personeel blijkt – zeker sinds 2010 – maar bewijsbaar lang daarvoor, compleet knetter- en knettergek!

Je moet er alleen niet over klagen.

Want dan ben je een pedofiel of een kindermishandelaar.

Nota bene: mijn kleine kabouter was niet bij de aangiftes aanwezig. De nieuwe valse beschuldigingen kwamen van mensen die nul seconden met mijn kind of mij hebben doorgebracht.

Watch this space for more.

Ik probeer volgende week weer een Directeur te doen, opnieuw compleet met wat inside information.

Share