Breaking News: Lamyae Aharouay Legt Diversiteit Schandaal Bloot (*Exclusive)

, , Comments Off on Breaking News: Lamyae Aharouay Legt Diversiteit Schandaal Bloot (*Exclusive)

Och och och. Man man man.

Wat is er (de fok) toch mis met de Moslim “columnisten” van dit land?

Het is om te huilen.

Hanina Ajarai is recent ontslagen.

Ze bleek toch net even te wereldvreemd en leek werkelijk niets te begrijpen van hetgeen er zoal leeft in dit land.

Institutioneel Racisme En Islamofobie Bij Het AD: Hanina Ajarai Ontslagen Om Ras En Religie

Hanina was een erbarmelijke schrijver; haar topics, de stijl, woordkeuze, de grammatica, de titels… het was allemaal waardeloos.

Ik vind Lamyae Aharouay nog vele malen erger.

Lamyae heeft – zoals bijna alle prominente Moslims – een heus “Plan B”, wist u dat?

SlimK1nd: Dossier “Plan B”.

Wat is een “Plan B”? Nou, “Plan B” is de meest verkochte morning after pill in de heule wijde wereld. Moslima’s doen echter niet aan casual sex, die wachten netjes tot Papa “de ware” heeft gevonden; hun vagina wordt dan netjes en ceremonieel overhandigd aan de nieuwe eigenaar. Nee, voor Moslima’s betekent “Plan B” iets heul anders. Het is een ontsnappingsplan. Het is een “geheim” plan om dit land te ontvluchten als hun “identiteit” op het spel komt te staan of als Wilders of “de populisten” aan de “macht” komen. “Plan B” is een soort Muslim Underground Railroad. Zodra “de populisten” die 76 zetels halen heeft Lamyae een “plan” om dit land te ontvluchten. Ze vermomt zich dan als zwaarlijvige Amerikaanse. Ze doet die gekke hoofddoek en bril af, trekt een zonnig, plus sized Hawaii shirt aan, compleet met Bermuda en grote witte Nike gympen. Ze doet dan zo’n vissershoedje op met de Amerikaanse vlag en hangt zo’n reusachtige camera op ‘r dikke buik. Ze huurt dan een slurpende grote auto en rijdt helemaal naar Spanje. Daar verkleedt ze zich weer als Moslima. Ze stuurt dan al haar documenten, bankpas, paspoort etc. richting Marokko, haar eindbestemming. Dan gaat ze een willekeurige supermarkt in, pikt iets en zorgt dat ze gearresteerd wordt. Op het politiebureau heeft ze dan geen papieren en ze doet net alsof ze alleen een vreemd dialect spreekt. Ze wordt dan “uitgezet” naar Marokko en bereikt zo heel sluw haar eindbestemming. “De populisten” zullen ondertussen hier in Amsterdam het kantoor van het NRC op het Rokin overhoop halen. Met hun bruine uniformen rammen ze Peter Vandermeersch z’n schedel in de muur: Waar is die fokking Moslim, vieze kut Eurofiel? 

Ykje Vriesinga verliest dan controle over haar blaas.

Ellen Deckwitz sluit zich op in de bezemkast.

(Het zal drie dagen duren alvorens Ellen gevonden wordt, hetgeen een hele rits waardeloze columns oplevert).

Je escape plan noemen naar de meest verkochte morning after pill zonder het door te hebben toont eens temeer goed aan hoe ver verwijderd Moslima’s echt staan van enig normaal sexueel gedrag.

Die meiden weten niet eens hoe anti-conceptie middelen heten.

De “rol” van Lamyae Aharouay bij het NRC is helder.

Ze is de enige hoofddoek dragende, diep religieuze, regressieve Moslima die voor het NRC schrijft.

Het NRC wilde een “echte” Moslima, “zo eentje met een hoofddoek” en da’s gelukt.

Haar “columns” gaan dan ook (steevast) over: diversiteit, cultuur, identiteit, komaf, etniciteit, ras, religie, Islam, hoofddoek, het bashen van alles wat kritisch is over de Islam en migratie en het bashen van opgeleide, witte, heterosexuele, cisgender mannen in general. 

Leest u even mee?

Vanmorgen raakt Lamyae een beetje verstrikt in haar eigen realiteit.

allochtoon

NRC: Heus, het was echt niet omdat ik allochtoon was.

Een kleine maand geleden werd ik gebeld door een chef bij een programma van een van de grootste nieuwsorganisaties die ons land kent. Of ik wilde komen praten over een presentatieklus. Ik twijfelde of het iets voor mij was, maar het zou dom zijn om bij voorbaat al nee te zeggen. Een dag voor het gesprek deed ik wat research over wie het programma tot nu toe presenteerden. Binnen tien seconden viel het kwartje. Met uitzondering van een of twee presentatoren, waren het stuk voor stuk allochtonen. Volgens mij is de correcte benaming tegenwoordig ‘Nederlander met een migratieachtergrond’, maar in deze context is correct het ondergeschoven kindje.

Lamyae denkt dat als ze meer Hollandsch overkomt ze oerhollandse gezegden en frasen gebruikt zoals “het ondergeschoven kindje”.

Ze maakt zich dus ernstig druk.

Een programma wat de hele fokking tijd door smerige allochtonen gepresenteerd wordt?

Daar heeft Lamyae weinig trek in.

Waarom niet?

Ik wist nu zeker dat ik de functie niet wilde. Dat is een heel persoonlijke afweging. Diversiteit is belangrijk, maar er moet wel over nagedacht worden. Het is geen hokje dat even ingevuld moet worden voor een goed gevoel. Een functie speciaal voor allochtonen creëren is hetzelfde als allochtonen weigeren voor een functie. Het is misbruik maken van afkomst, een factor waar je geen invloed op hebt. Toch besloot ik wel naar het gesprek te gaan. In mij schuilt nog altijd een idealist, een cynische weliswaar, maar toch. Als ik zou afbellen met een smoesje, zouden de chef in kwestie en de adjunct-hoofdredacteur van de omroep die er ook bij zou zitten zich wellicht nooit bewust worden van de fout die ze (onbewust) begingen.

Ehm… Lamyae, engel?

Kijk eens om je heen daar op dat kantoor op het Rokin, kind.

Je bent de enige hoofddoek dragende, diep religieuze, regressieve Moslima van het NRC, kind.

Denk je dat je die baan aanstelling hebt gekregen omdat je zo goed schrijft?

Omdat je een unieke kijk op dingen hebt? Een eigen stijl? Een eigen following?

Shaking No Emoticon

Nee, je bent daar vanwege affirmative action en Deugen met de hoofdletter D.

De NRC redactie kan met je pronken als een soort prop.

Kijk Onsch Eens Deugen!

Wij hebben een regressieve Moslima in dienst!

Een echte!

Met een hoofddoek, kijk maar!

In de auto op weg naar het gesprek repeteerde ik mijn tekst. Maar toen ik eenmaal handen had geschud en een beker water voor me had staan, floepte ik het er gewoon uit. „Ik denk dat het goed is om te vertellen dat ik deze functie helemaal niet wil hebben.”

Lamyae doet dat wel vaker. Ze rijdt dan een heel stuk naar een winkelcentrum, parkeert, loopt een eind naar een schoenenwinkel, pikt dan – na lang zoeken – een paar schoenen uit en “floept” er dan uit: Deze, deze! Deze kutschoenen wil ik dus helemaal niet hebben, ja! Lamyae heeft een SOS kaart in haar handtas voor dit soort situaties. Winkelpersoneel belt dan haar SOS lijst af en waarschuwt de GGD. Een kennis of familielid, of iemand van de redactie komen Lamyae dan halen. Ze kan er niks aan doen. Ze is borderline.

Hun reactie had ik vooraf kunnen uitschrijven. Het was toch geen functie waarbij ik het alleen over allochtonen hoefde te hebben? En er was toch ook een autochtone presentator geweest? Als je niet goed was, dan was je natuurlijk niet uitgenodigd. Het was echt geen allochtonenfunctie. Een kwartier later kreeg ik juist te horen dat het ‘natuurlijk geen toeval was’ dat het overwegend mensen met een andere achtergrond waren. Enfin, gedraai om de brij heen. Toen kwam de aap uit de mouw. Er was een diversiteitsafdeling, en die had het idee om… De rest van de zin ben ik alweer vergeten.

Dat is een ander probleem. Lamyae kampt met ADD, Attention Deficit Disorder. Je kunt het beste in korte, simpele zinnen tegen Lamyae praten. Ze heeft concentratieproblemen en lange volzinnen vindt ze echt lastig. Ze kan dat allemaal niet goed volgen en dan voelt ze zich dom en ongemakkelijk onder die hoofddoek en dan haakt ze af.

“Diversiteitsafdeling”?

Da’s een soort trigger voor Lamyae.

Daar kan ze dus echt niet tegen.

Bij het NRC hebben ze dat namelijk niet. Het NRC is namelijk heel natuurlijk en organisch divers. Ze hebben Clarice Gargard die af en toe een gillende gastcolumn schrijft over racisme (of white privilege) en Clarice is een neger (met van dat negerhaar en zo red.). En dan hebben ze Rosanne Hertzberger en die is hartstikke Joods echt Superjoods. En dan hebben ze Lamyae Aharouay en da’s een diep religieuze, regressieve Moslima. Een echte! Met een hoofddoek, kijk maar!

Bij het NRC is het aardse diversiteitsparadijs reeds bereikt.

Daar komt geen diversiteitsbeleid, of -afdeling aan te pas!

Een diversiteitsafdeling die verzint dat er een speciale functie moet komen voor journalisten van wie de ouders duizenden kilometers verderop zijn geboren. Schiet mij maar lek. Zeg ik ook tegen de twee tegenover me. Ja, zegt de adjunct-hoofdredacteur. Van hem hoeft het allemaal ook niet zo nodig. Ik val stil. Als er iemand aan tafel zit om iets te veranderen, dan is hij het wel.

Lamyae, schat?

“Het ondergeschoven kindje” was op zich goed. Ik vind “schiet mij maar lek” echter minder. Je had “schiet mij maar de kerstboom in” moeten gebruiken. Ik neem aan dat dit niet kon vanwege ehm… culturele verschillen?

“Schiet mij maar lek” is een vleugje te jaren ’50 voor mij, okay?

(En toen woonden jouw ouders hier nog geeneens, die woonden duizenden kilometers verderop red.)

Shula Rijxman, de baas van de publieke omroep waar deze zender deel van uitmaakt, roept al zolang ik me kan herinneren dat diversiteit van groot belang is. Het is onduidelijk wat zij concreet heeft gedaan om dat waar te maken, los van het tikken van wat opiniestukken. Het is 2017 en bij de publieke omroep werken ze nog steeds met diversiteitsafdelingen en speciale functies voor allochtonen. Ik weet waar ik het over heb, want een paar jaar geleden presenteerde ik (helaas) ook even voor de moslimomroep. Door deze column zet ik misschien wel alle deuren op slot om ooit nog uitgenodigd te worden bij de zender in kwestie. Dat moet dan maar.

Een hele Moslim Omroep?

Dat vindt Lamyae niks.

Shaking No Emoticon

Ze moet en zal de enige diep religieuze, regressieve Moslima in the room zijn, want dat maakt haar speciaal, zelfs uniek en dus meer aandacht en speciale behandeling.

Dan Shula Rijxman?

Dat is precies haar werk, Lamyae.

Wat heb jij gedaan voor diversiteit behalve drammerige, vervelende, kut columns schrijven?

Shula moet – net als jij – vooral drammen over diversiteit. Ze moet er niet echt wat aan doen. Ze moet vooral anderen veroordelen (Jullie, hunnie, die doen niet genoeg aan “diversiteit”) en ondertussen gillen en krijsen over inclusiviteit, acceptatie, racisme en diversiteit. Diversiteit betekent namelijk helemaal niks, Lamyae. Het is een propaganda tool in the culture war. 

Jij bent een prop in diezelfde culture war.

Zo’n diversiteitsafdeling is vast uit goede bedoelingen geboren. De diversiteit op redacties is ook om te huilen. Daar moet wat aan veranderen, en dat begint in het aannamebeleid. Maar diversiteit is geen hokje dat je inkleurt door krampachtig speciale functies te creëren en verder je ogen te sluiten voor je verantwoordelijkheid op dat gebied als nieuwsorganisatie. Diversiteit kun je niet forceren.

Wijze woorden.

“Diversiteit kun je niet forceren”, dus daarom krijgen we het (nu jarenlang) op alle mogelijke manieren vrijwel dagelijks door onze strot geramd.

Is er ook maar een (1) aspect te noemen van “diversiteit” wat niet “geforceerd” is?

Het is allemaal geforceerd.

 

Share