Blame The Victim: Klassen”Justitie” In Republiek Kukenheim (Post Politieverhoor Rant)

, , Comments Off on Blame The Victim: Klassen”Justitie” In Republiek Kukenheim (Post Politieverhoor Rant)

Och. Och. Och. Och. Man. Man. Man. Man.

Ik kom net terug van mijn verhoor.

Je hoeft dit niet te lezen, maar wat background is wel handig.

Politieverhoor? Voor Wat Dan? (It’s Elementary, Watson)

Ik had gelijk.

De gedupeerde is inderdaad Mevrouw Plaswekker en Mevrouw Plaswekker is inderdaad een hooggeplaatste ambtenaar bij de Gemeente A’dam.

Waar gaat het allemaal om?

Ik doe een vliegensvlugge samenvatting, als je er echt in wilt duiken, bovenin, [ sectie #62 ].

In 2008-2009 werd mijn 3 jarige uit huis geplaatst. Ik woonde en werkte in London. Ze zat 4 weken in noodopvang (haar mams was ernstig ziek) en daarna maanden bij haar tante, mijn ex-schoonzus. Ik regelde een advocaat in London en kreeg mijn kind terug na een maand of 7-8. Die hele periode mocht ik haar niet zien, bellen, niets.

Vanaf 2009 stel ik prangende vragen: Waarom mocht ik ‘r niet zien? Wat hebben jullie met mijn kind uitgespookt? Ik kreeg niets dan een grote rotbek bij ieder loket waar ik aanklopte.

Vanaf 2011 woont die kleine meer en meer bij Papa en komen er (zo af en toe) zorgelijke verhalen uit. Ze maakte het beslist niet goed in die pleegzorg.

Vanaf 2013 ben ik formeel haar vader en krijg dan dus recht op inzage en begin stukken op te vragen. Ik kom er direct achter waarom ik mijn kind niet mocht zien. Een etnisch religieus meisje van de Raad v/d Kinderbescherming en een etnisch-religieuze mevrouw van Jeugdzorg “dachten” dat ik “lid van een drugskartel” was. En als etnisch religieuze mensen dat “denken”? Dan ben jij je kind kwijt en kun een dikke baan in London laten schieten, een advocaat betalen en een dure verhuizing bekostigen om vervolgens je kind beschadigd terug te krijgen.

Ik doe dan na de zomer van 2013 aangifte. Ik word vrij rap gebeld door Sociale Jeugd/Zeden Politie en die wandelen met mij door mijn verhaal heen en controleren namen en data in hun computer. De rechercheur zegt: Nou meneer SlimK1nd, ik kan onmogelijk alles wat u zo heeft geschreven controleren, maar het meeste klopt, ik denk dat Jeugdzorg u het eea heeft uit te leggen… op z’n minst. Hij stuurt mij door naar de OvJ Beleid en Strategie en die belooft eens contact op te nemen met Jeugdzorg om uit te vinden hoe of wat.

Jeugdzorg vindt het heul  vervelend dat het OM zomaar opbelt begin 2014, dus die beschuldigen mij (uit het niets) meteen vals van peofilie. Even opletten? Ik ben nu dus “lid van een drugskartel” en een “pedofiel”; een combinatie die in het Nederlandse strafrecht nog nooit is voorgekomen. Ik word dan “onderzocht’ maar alle aantijgingen blijken (opnieuw) vals.

In 2015 mag ik mij dan melden in Den Haag. De Nationale Ombudsman Team Jeugd (niet de Kinderombudsman) gaat onderzoeken waar die vreemde beschuldigingen van pedofilie zo plotseling vandaan kwamen. Tijdens dat onderzoek duikelt de Ombudsman bergen en bergen dossier uit 2008-2009 op en daarin staan nog meer zorgelijke zaken. We ontdekken tevens dat de Jeugdkruisvaarders van te voren wisten dat mijn dochter in twee risicogezinnen geplaatst werd. Men blijkt een netwerkonderzoek (opnieuw “vol zorgelijke zaken) geheim gehouden te hebben voor de rechter (voordat mijn kind wordt weggegeven aan deze risicogezinnen). Men weigert dat geheime netwerkonderzoek te delen met: ouders, huisarts, politie, Ombudsman en onze advocaten. De onderzoekster van de Ombudsman zegt dan: Tja, wij lezen een hele hoop van dit soort dossiers en wij vinden dit extreem zorgelijk dus wij willen echt dat je aangifte gaat doen.

Ik ga dan eind 2015 langs Sociale Jeugd/Zeden Politie. Ik krijg daar meteen een grote bek. Men weigert hulp. Ik kan stikken en ik moet mijn grote bek dichthouden over Jeugdkruisvaarders want die zijn allemaal fantastisch en geweldig. Ik wordt dan – door Politie – 3 weken later, op mijn fokking dochter’s 10e fokking verjaardag, vals beschuldigd van: vermoedens van: psychologisch geweld en/of huiselijk geweld en/of kindermishandeling en/of anders. Met name de “en/of anders” is errug geestig. Daarnaast viel het politie op dat ik “verdacht voorover zit”. Ik word dan opnieuw “onderzocht” en – gek genoeg – opnieuw blijken de aantijgingen vals.

Na 7 lange jaren, wil de fantasie van de Jeugdkruisvaarders nog steeds niet stroken met de werkelijkheid.

In 2016 komt dan het Ombudsmanverslag uit en daarin wordt geconcludeerd dat de aantijgingen verzonnen zijn, nergens zijn gedocumenteerd. Er wordt gesproken van ontoelaatbaar en onwenselijk overheidshandelen. De tweede valse aantijging, tijdens het Ombudsmanonderzoek, wordt specifiek genoemd.

Begin 2017 win ik twee tuchtcollege zaken tegen de Jeugdkruisvaarders die mij vals beschuldigden van “pedofilie”.

Ergens in Mei 2017 wandelt die klein de huiskamer in en roept: <Voornaam> <Achternaam>.

Ik zeg wie is dat?

De kleine zegt: dat is dat wijf van de noodopvang, waar ik 4 weken zat, zo heet ze.

We zoeken dat wijf online op en ze blijkt jarenlang een hooggeplaatste ambtenaar van de Gemeente A’dam geweest te zijn.

Ik graaf dan wat verder en er duiken foto’s van mijn dochter op uit 2008-2009 in bladen, te weten: GGD Zaanstreek/Waterland (bortsvoedingfolder), Ymere (wooncomplexfolder) en KEK Mama (kledingmagazine). Allemaal foto’s van mijn dochter, waaronder eentje naakt. Hoe komen deze organisaties aan foto’s van mijn dochter? Ik neem contact op met alle bladen en krijg te horen we hebben geen idee, 2008 is lang geleden en wij hoeven u geen informatie te verschaffen. Ze hebben geen handtekeningenkaart met toestemming van mij of mijn ex liggen. Als er dergelijke foto’s via legale kanalen in omloop zijn? Dan kun je er vergif op innemen dat er ook foto’s rondslingeren op illegale kanalen. Volgens mijn dochter moest ze “voortdurend op de foto, Papa” en daar word ik helemaal niet gelukkig van.

Ik heb nu voldoende bewijs.

Ik heb:

1.) Rapportage BJAA 2008-2009 (het drugsverhaal) en geen enkele notitie die zegt dat ik geen contact met mijn kind mag hebben.

2.) Rapportage Spirit 2008-2009 die boordevol zorgelijke zaken staat over mijn dochter’s “verblijf” bij de twee pleeggezinnen.

3.) Een krankzinnige brief van de OvJ Beleid en Strategie waarin staat dat onze rechten onderhevig zijn aan marktwerking.

4.) Een Ombudsmanrapport.

5.) Twee tuchtzaken gewonnen.

6.) Een slordige 6 van de betrokkenen is ontslagen danwel vertrokken kort nadat ik ging klagen en vlak na verschijnen Ombudsmanrapport.

7.) Twee pogingen tot aangifte resulteren in valse beschuldigingen en meer financieele schade.

8.) De getuigenis van mijn dochter (die is best helder, ze kan zich een hoop herinneren)

9.) De getuigenis van mijn ex (die ons kind wel mocht zien en bezoeken en toen al vond dat ze verwaarloosd werd in de pleegzorg).

10.) Mijn eigen getuigenis.

11.) De folders met foto’s die zijn gemaakt en verkocht zonder ons medeweten of onze toestemming.

De Directies van Jeugdzorg, Spirit en de Raad v/d Kinderbescherming zijn volledig op de hoogte van bovenstaande sinds 2014.

Het OM en Politie zijn volledig op de hoogte van bovenstaande sinds 2013.

De Gemeente Amsterdam. Cluster Sociaal, Zorg, Onderwijs en Jeugd is volledig op de hoogte van bovenstaande sinds 2015.

Niemand doet echter iets en als je aangifte probeert te doen dan wordt je vals beschuldigd van misdadige zaken.

Ik neem dan dus contact op met Cluster Jeugd, de kliek rondom niemand minder dan Simone Kukenheim ergens in 2015 en doe dat nog eens in Juni 2017. In 2015 wilde men geen ruk doen, maar in 2017 heb ik dus bewijs en een naam en die foto’s en dat arme kind wat zich nog meer dingen kan herinneren. Ik krijg dan rechtstreeks email contact met een medewerker van Simone Kukenheim en die mailt dit zijn hele zware aantijgingen, ik ga dit voor u uitzoeken. 

Two Thumbs Up

YES!

Eindelijk!

Een slordige acht jaar vragen, waarvan 4 jaar echt eigen onderzoek, maar nu dan eindelijk gaat er echt op het hoogste niveau eens naar gekeken worden want het is natuurlijk wat vreemd dat een poging tot aangifte tegen hoge ambtenaren en een pleegmoeder die toevallig ook een hoge ambtenaar is, tot tweemaal toe resulteert in “blame the victim” en valse beschuldigingen en juridische procedures.

Twee uur nadat ik de mail verstuur aan Cluster Sociaal heb ik de dader aan de telefoon!

I shit you not… De (inmiddels ex) hooggeplaatste ambtenaar belt mij op mijn persoonlijke mobiel. Ze wil weten wie ik ben. Ik zeg dan ik ben de vader van de kleine kabouter. Ze wordt meteen gillend gek en begint met dat kind heeft helemaal geen vader, ik heb nog nooit van u gehoord (Ze heeft als pleegmoeder o.a. tegen mijn kind dingen gezegd als “je vader is dood” en “je vader wil je niet meer”, arme hummel was 3jr oud!). Ik leg haar dan de situatie uit, de foto’s en vertel haar wat ik van die kleine heb gehoord. Ze wordt dan (zo mogelijk) nog gekker en zegt: Ik hou zielsveel van <vul naam kind in>

Ik zeg dan really da’s vreemd want a.) zo heet ze niet en b.) ze heeft een tyfushekel aan jou en je partner. Op het moment dat ik het woord “partner” zeg, begint ze te stamelen over advocaat en hakkelt wat, waarop ik zeg er volgt aangifte en die kleine krijgt een grote zak schadevergoeding. Dan gaat ze gillen en hangt ze op.

Vier weken een kind in huis, kind vertelt de vreemdste verhalen, ex vertelt vreemde verhalen, foto’s in omloop en twee rapportages vol vreemde zaken, maar 9 jaar later hou je zielsveel van ‘r?

Dat klinkt weinig stabiel.

Hoe komt ze aan mijn fokking nummer dan?

Na negen (9) fokking jaar?

Die vader, de persoon die volgens haar “niet bestaat”?

Heel simpel: ze heeft mijn nummer gekregen van Mevrouw Plaswekker, de hooggeplaatste ambtenaar van Cluster Jeugd, Republiek Kukenheim die het wel even zou “uitzoeken”.

Ik heb alleen haar de mail gestuurd met mijn bevindingen en de naam van de pleegmoeder en haar beroep.

Daarin staat mijn prive 06 nummer.

Twee uur na versturen mail, heb ik de fokking dader aan de telefoon die tegen mij gaat gillen?

Wat een verdomde toeval, niet?

Bewijzen kan ik het niet, maar alleen zij kreeg de mail met de naam van de noodopvang pleegmoeder, die mij meteen belde en ging gillen.

Nadat het gekke wijf ophing voelde ik mij uiteraard waardeloos dus ik heb de ambtenaar van Cluster Jeugd wat zeikmails gestuurd. Ze ging toen meteen dreigen (per mail) dat ze naar haar baas zou gaan en dat zij niet van mijn gezwam gediend was en bla en jank etc. Ik reageerde daar dan weer op met een ludieke post waarin ik wederom mijn these uiteenzette: Jeugdkruisvaarders zijn hele tere, broze, fragiele mensen die absoluut niet tegen kritiek, flauwe grappen, scherpe opmerkingen, satire, wrange humor, galgenhumor of confrontatie kunnen… want dan wordt het direct vreselijk huilen en stamvoeten en stoepkrijt.

Ik suggereerde dat deze topambtenaar nu niet meer normaal kon functioneren vanwege die gekrenkte gevoelens en dat ze waarschijnlijk slaploze nachten zou krijgen en bedplassen dus stelde ik een plaswekker voor, compleet met plaatje. Alleen zij had toegang tot die link, tot die post. Ik mailde de link alleen aan haar. Niemand anders kon het zien of lezen. Ik verwijderde de link volgens mij binnen 24u, wellicht sneller en heb de post daarna vernietigd. Jij geeft mijn nummer aan een kindermishandelende pedosexueel na 4 jaar fokking onderzoek doen wat de fokking Gemeente zelf zou moeten doen? Prima dan krijg je van mij een zeikmail. Jij gaat dan huilen? Dan neem ik je echt in de zeik.

Niemand anders heeft de mails of die posts gelezen, alleen mijn juristen en de Ombudsman.

En dus moest ik langskomen voor verhoor.

Waarom?

Omdat Mevrouw Plaswekker “beledigd” is.

Kusje Erop?

Negen jaar na dato, 4 jaar onderzoek, twee pleeggezinnen, spookverhalen van kind, twee rapportages vol vreemde zaken en de enige, maar dan ook echt de modderfokking enige, die vervolgd wordt? 

Is de vader van het slachtoffer.

Zoals ik reeds stelde in mijn vorige post: a.) Politie doet normaal NUL met “belediging” b.) Politie en OM geven geen fuck om de mishandeling, verwaarlozing (en mogelijk erger) van een driejarig kind c.) Politie geeft geen fuck om dikke dossiers vol zorgelijke en waanzinnige beweringen. Nee, Politie is bezig met hetgeen echt belangrijk is: de vreselijk gekrenkte en zwaar beschadigde gevoelens van d.) de topambtenaar van Republiek Kukenheim.

Ik heb diverse malen uitgelegd dat de Jeugdkruisvaarder ver, ver, ver verwijderd staat van enige empirische waarneembare realiteit.

Vandaag wordt dat eens temeer bewezen.

Je kind kwijt, je kind mishandeld, 4 jaar graven, een slordige 170 duizend euro armer, en ik word vervolgd voor “belediging”.

De rechercheurs waren aardig genoeg.

Eentje waanzinnig lang en die andere was gebouwd als een tank. Met beide moet je beslist geen ruzie krijgen.

Er waren wel wat hiccups, maar over het algemeen was het een prima verhoor.

Aan het einde vraag ik dan van eh gut, “belediging”, dat zal toch niet zo vaak voorkomen? De tank begon direct uit te leggen dat hij uiteraard niet kan controleren welke zaken er zoal op zijn bureau verschijnen. Ik reageerde met, nou je krijgt het van je baas en mensen worden talloze keren beledigd en publique online, dit was prive en wordt – gek genoeg – vervolgd en serieus genomen, maanden na dato. Je baas zal dus een keuze gemaakt hebben en het feit dat dit een topambtenaar is zal echt de doorslaggevende reden zijn geweest.

Wat zeg je?

Je kind zat in twee gezinnen waar ze werd verwaarloosd en mishandeld en er zijn allerlei foto’s van ‘r in omloop?

Je bent van god-weet-ik-veel-wat-beschuldigd, allemaal vals en bewezen foutief?

Dat heeft bakken schade gekost?

En toen gaven wij je nummer aan een van de daders?

En toen werd je pissig op ons?

….

Dan voelen WIJ ons beledigd.

En wordt JIJ vervolgd.

Lang leve Republiek Kukenheim!

blaming-the-victim

Hoe voel ik mij nu?

Ik zal eerlijk met je zijn… ik voel mij alsof ik mijn kloten geschopt ben terwijl ik al bloedend op de grond lag zonder bril.

Die cops kunnen er geen ruk aan doen, die moeten wel.

Maar de Gemeente Amsterdam?

Needs a fucking reality check.

Nod Yes Icon

Ken je die van dat meisje, die haar eigen verkrachter moest opsporen omdat Politie geen ruk deed?

Dit is die van die vader die zelf de mishandelaars van z’n dochter moest zoeken, negen (9) fokking jaar lang, zodat ie vals beschuldigd kon worden van misdrijven, en uiteindelijk zelf vervolgd kon worden.

 

Share