Arachnophobia Met Ellen Deckwitz

, , Comments Off on Arachnophobia Met Ellen Deckwitz

Het wordt iedere week een klein beetje zieliger.

We bereiken langzaam het stadium waar Ellen Deckwitz haar boodschappenlijstje kan publiceren op de opiniepagina van het NRC.

(En het NRC publiceert dat dan, want het is het boodschappenlijstje van Ellen Deckwitz red.)

NRC: Spinners.

Zaterdag was ik omringd door kinderen in vrouwenlijven. Eerder die ochtend had mijn nicht me gebeld of ik toevallig naar zee ging. Toen ik, in al mijn weekendeuforie, daar meteen ‘ja’ op schreeuwde, scheepte ze me met haar dochter van 15 en dier vriendinnen op. „Zodat ze niet verdrinken enzo.” „Je bedoelt: zodat ze niet drinken.” „Inderdaad! Superdoei!”

Leuk man. Je denkt lekker met je vriendinnen naar het strand te gaan. Moet je moeders depressieve nicht ineens mee om je in de gaten te houden. Zouden die meiden niet mogen drinken vanwege Ramadan? En wat is het verschil tussen gewoon “doei” en “superdoei”?

Allemaal even blijven opletten: Dit zijn meiden van 15.

Als tiener vond ik deze fase heel ingewikkeld. Die overgang van 14 naar 15 gaat zo snel dat je geen idee hebt hoe je je moet gedragen. Eerst vraagt de slager nog of je een plakje worst wilt en de volgende dag loopt-ie naar je te toeteren.

Ellen vindt het ingewikkeld om de stekker van de koelkast in het stopcontact te stoppen.

En waar Ellen woont is het gebruikelijk dat slagers toeteren naar meiden van 15.

Dat vinden alle klanten van de slager reuze leuk.

Het achternichtje en haar vriendinnen leken er minder van onder de indruk te zijn dan ik destijds en vonden het vooral razend interessant. Op nieuwe benen stapten ze rond, met een taille zo slank dat hij gephotoshopt leek. Mannen en vrouwen keken ernaar met open mond. De meisjes smeerden elkaar omslachtig in met kokosolie (wat binnen een straal van tien meter minstens drie huwelijkscrisissen veroorzaakte) en stoeiden in de branding.

Tuurlijk.
Strandbezoekers - net als slagers - zijn allemaal pedoseksuelen.
Die meiden moeten op zelfverdediging!

Ze waren jonge herten die nog wiebelig op hun benen stonden maar al wel in staat waren elkaar omver te beuken. Ze hadden echter nog niet de leeftijd bereikt waarop je het belang van waterproof mascara onderkent en zo zat ik even later met vier vrolijke panda’s op de handdoek. Mijn achternichtje graaide in haar strandtas.

Pas een beetje op met het woord "herten", Ellen.
We willen niet nog een adverteerdersboycot vanwege al je seksisme.

„Ik heb er een!” lachte ze, en hield een fidget spinner omhoog. De meisjes juichten. Meteen lieten ze elkaar trucjes zien. Toen ik vijftien was, had je de tamagotchi, een digitaal huisdier dat je digitaal eten moest geven omdat het anders digitaal stierf. De jeugd van 2017 vermaakt zich echter prima met analoog speelgoed en de meiden lieten de spinner draaien op hun neus.

In mijn tijd had je zo'n draaikubus.
Rubik's cube.

Aanvankelijk speels pakten ze het ding van elkaar af om te laten zien wat zij ermee konden, maar na verloop van tijd begonnen ze er echt een beetje ruzie over te maken. Uiteindelijk heb ik het geval maar ingenomen en de meiden op pad gestuurd om friet en ijs te gaan halen.

Ellen is bang van spinnen.
(Ellen is bang van alles red.)

Arachnopobia

Het is alleen geen echte “spin” Ellen, het is een “spinner”.

Nogmaals: dit zijn meiden van 15 jaar.

Maar ze gedragen zich – gek genoeg – als 11-jarigen.

Als je niet fijn samen kunt spelen?

Dan pakt je moeders sjacherijnige nicht het speelgoed af (van de 15-jarigen red.)

Meteen weer opgefleurd huppelden ze weg. Terwijl ik de spinner op mijn neus probeerde te laten balanceren, dacht ik: een tiener is eigenlijk ook een soort fidget spinner: een wervelwind met een vaste kern vol kogellagers. Die er ook nooit om heeft gevraagd dat alles opeens om hem draait.

Mooier was geweest “om haar draait” (want het zijn meiden red.)

En ehm…

Whatever?

Niet zwemmen met de medicatie, okay Ellen?

Xanax

En?

Zou jij je kinderen meegeven aan dumpen bij Ellen voor een dagje strand?

Shaking No Emoticon

Share