Apologetiek En Non Sequitur Met Ralf Bodelier

, , 1 Comment

Kent u het keukentrapje argument?

Nee?

En het verkeersongeluk argument, kent u die?

Het argument komt uit de luchtvaart. Veel mensen vinden het eng om te vliegen. Om allerlei redenen, maar inderdaad, een (1) van die redenen is dat ze bang zijn dat er een ongeluk gebeurt met dat vliegtuig; een noodlanding, een storing of inderdaad neerstorten. Die mensen kunnen daar niks aan doen, ze zijn nu eenmaal angstig. Die mensen krijgen dan – van goedbedoelende andere mensen die niet bang zijn om te vliegen – talloze fokking keren te horen: “Nou de kans dat er iets met zo’n vliegtuig gebeurt is heul klein. Je maakt meer kans op een verkeersongeval”. De tweede – meest voorkomende variant is: “De kans dat je van een keukentrapje valt is groter”.

Deze argumenten worden ook geregeld toegepast op terrorisme.

Je moet je niet zo druk maken om Islamitische terreur.

Je maakt meer kans op een verkeersongeluk.

Kort na 11 September zaten de fel anti-imperialistische Amerikanen met een groot probleem. Hoe is dat nou gebeurd? Alletwee die torens omver en het Pentagon aangevallen? Maar wij waren juist zo pro-PLO en anti-Israel en vet tegen de CIA en voor de Sandinistas en zo? Het links-progressieve-dialoog-diversiteit-kamp verloor fors wat terrein omdat rechts, conservatief Amerika al jaren riep te waarschuwen voor de Islam en nu was het dus te laat, zie je wel, I told you so.

Je krijgt dan de War On Terror, een krankzinnig concept. Je kunt namelijk geen oorlog voeren tegen een tactiek. De allereerste kritieken op de War On Terror, way way waaaaay back in 2001? Jawel lieve mensen: dat was vooral statistiek. Sinds pakkumbeet oktober 2001 heb ik gehoord en gelezen dat terrorisme eigenlijk niets is om je druk over te maken…. de kans dat je het slachtoffer wordt van een Islamitische terreuraanslag is echt super klein … echt verwaarloosbaar.

Some stats?

De kans dat je doodgaat aan een vleesetende bacterie is 45 keer zo groot.

De kans dat je geraakt wordt door bliksem is (in sommige staten van de US) 4 keer zo groot.

De kans dat vliegtuigbrokstukken uit de lucht op je geparkeerde auto vallen is ongeveer 3 keer zo groot.

De kans dat je zwanger wordt en uit een enkele eicel een vierling krijgt is vele malen groter en yes dat is mannen meegerekend.

Je maakt veel meer kans om Astronaut te worden dan slachtoffer van Islamitische terreur.

(Niet een Astronaut die echt een spacewalk doet, maar een “gewone” Astronaut red.)

Dit soort “argumenten” worden nu zeventien (17) jaar lang gebruikt.

Dat is een uitkomst mensen.

Onze politici en opiniemakers hebben dus echt, al zeventien lange jaren, geen betere argumenten gevonden.

Laten we eens meedoen met de waanzin.

Vreselijk he, dat Auschwitz, die Holocaust?

Nou, de kans dat jij kunt terugreizen in de tijd en ineens Joods kunt worden om dan gedeporteerd en vergast te worden is NUL, dus ik zou mij er niet zo druk over maken.

We gaan wat apologetiek doen met het NRC, Ralf Bodelier en zijn dochter Emma.

NRC: Brief aan mijn dochter: in 1977 was het veel gevaarlijker.

Wanneer je deze brief leest, mijn Emma, zit je bijna in het vliegtuig naar de Birmingham Pride, het grootste LHBT-festival in het Verenigd Koninkrijk. Je verheugt je vooral op het optreden van Dua Lipa, een Britse zangeres die je ook al zag optreden in Keulen en Antwerpen.

Wat kost dat festival?

Je landt in Londen en pakt dan de bus naar Birmingham waar je een groepje vrienden treft, gevormd tijdens de vele concerten die je al sinds je veertiende bezoekt. Die vrienden komen uit Engeland en Italië, uit Duitsland, België en natuurlijk uit Nederland. Jullie zijn nu allemaal 17, 18 of 19 jaar, de voertaal is Engels en jullie levens volg ik met bewondering. Okay, ik maak me grote zorgen over school, want die havo moet je ook nog een keer halen. Maar de vanzelfsprekendheid waarmee je nu door Europa reist, mensen vertrouwt en vriendschappen sluit, die doet me goed. Zó vrij hoopte ik dat je zou worden, Emma. En zo vrij ben je ook geworden.

Keulen is een leuke stad.

Daar werden bijna duizend vrouwen aangerand op een leuke, diverse oudejaarsavond door geflipte Moslims.

Ook Birmingham is een hele leuke stad.

Allerlei leuk sociaal knuffelbeleid heeft voor totale en absolute segregatie gezorgd.

In de “volkswijken” treft je vooral Moslims en Oost Europeanen, allemaal laag opgeleid en vreselijk arm.

Delen van Birmingham kennen Sharia wetgeving, met hun eigen “rechters” en zo.

Dan zijn er rape gangs, grooming gangs, een hele leuke rits kindhuwelijken en natuurlijk no go areas.

De wijken zien eruit als de derde wereld.

Maar goed, white entitled Emma hopt door Europa met voldoende cash met een groepje Eurotrash en struint allerlei wazige concerten af.

Ze is “vrij” want ze kan het allemaal betalen.

Birmingham ligt op anderhalf uur treinen van Manchester en toen je gisterochtend op je telefoon keek, was je flink van slag. In de WhatsApp-groep die je met je vrienden onderhoudt, las je dat ook vrienden van je vrienden bij het concert van Ariana Grande waren. Zo dichtbij kwamen de aanslagen nog nooit. Vervolgens overwoog je dit. „Er waren 22 duizend mensen bij dat concert. Daarvan werden 22 mensen gedood. Dat is dus één op de duizend. Zelfs wanneer in Birmingham een bom ontploft, is de kans klein dat mij iets overkomt.” Je knuffelde me. „Wees maar niet bang hoor, Ralfie.”

Heel goed Emma.

Fok die slachtoffers, jij wilt gewoon lekker feesten in Birmingham.

En 22 duizend, gedeeld door 22 is inderdaad 1000.

Die HAVO? Dat komt wel goed.

Je hebt het niet van een vreemde. Natuurlijk, op het moment dat er weer een aanslag is, schiet er angst door me heen. Waarom zouden alleen ánderen getroffen worden? Maar al snel toom ik die angst weer in. Dat doe ik door afstand te nemen. Door letterlijk weg te kijken van de bloederige beelden en hartverscheurende verhalen. Niet alleen word ik er veel te verdrietig van, ik doe het ook omdat de kans dat wij door oorlog, terrorisme of moord worden getroffen verwaarloosbaar klein is. Sterker nog: die kans is kleiner dan ooit.

Duidelijk?

Wegkijken en net doen of het niet bestaat.

En dan op de grond gaan zitten (onder een donkere handdoek) en herhalen:

Je maakt meer kans om geraakt te worden door bliksem in sommige staten van de US.

Je maakt meer kans om geraakt te worden door bliksem in sommige staten van de US.

Repeat ad nauseam.

En dan gaat Ralf off his meds.

Wanneer je de media volgt, zou je het niet zeggen, Emma. Maar je leeft in een fantastische tijd. Dat geldt niet alleen voor je levensverwachting, je vrijheid om te reizen of het aanbod aan popfestivals. Dat geldt ook voor het terrorisme in Europa. Wat dat betreft kun je maar wat blij zijn dat je jong bent in 2017 leeft en niet in 1977.

Even goed opletten.

Als je niet wegkijkt en onder een donkere handdoek gaat zitten hoofdrekenen, maar de media volgt? 

Tsja, dan is het natuurlijk allemaal erbarmelijk en superkut.

Geen vaste contracten. Versoepeld ontslagrecht. Geprivatiseerd hoger onderwijs. Een EU bankencrisis sinds 2008. Het hele Midden-Oosten staat sinds 2003 volledig in de fik. Hondervijftig jaar rondbaggeren als een technologische sprinkhanenplaag heeft onze lucht, rivieren, oceanen en grondwater zwaar beschadigd. Climate change neemt incrementeel toe. Onderhoud aan het nucleair arsenaal van de US (ja, alleen fucking onderhoud) gaat een biljoen dollar kosten de aankomende 10 jaar. Iedere toets die je intikt wordt opgeslokt en opgeslagen. De verschillen tussen arm en rijk worden gigantisch veel groter. Een huis kopen in Amsterdam kan alleen als papa en mama er een ton bij doen. Ieder jaar raken meer en meer jonge vrouwen besmet met HPV. De vijf rijkste mensen ter wereld hebben meer vermogen en bezit dan de armste drie en een half miljard mensen… maar…

Ik zit onder die donkere handdoek, waar vervelende dingen als feiten geen enkele rol spelen, dus:

“Je leeft in een fantastische tijd”.

Dan gaat Ralf het hebben over 1977. Toen had je die Molukkers en de Rote Armee Faktion.

En toen gingen er ook allemaal mensen dood, dus.

En die Rote Armee Faktion was ook allemaal vrouwen aan het aanranden en verkrachten door heel Europa.

En dan komt het allermooiste moment.

Het is echt heel persoonlijk en intiem.

Papa Ralf gaat hoofdrekenen met zijn kleine meid.

Telraam

Reken even met me mee, Emma. De huidige, jihadistische terreurgolf startte op 11 september 2001. Jij schoof toen nog op je potje door de kamer. In de zestien jaar die volgden, werden in Europa ongeveer 700 mensen door terroristen vermoord. Dat waren er 700 teveel. Maar in de zestien jaar die aan 11 september voorafgingen, stierven in Europa nog 2200 mensen door terrorisme. Dat waren er drie keer zoveel.

En Emma?

Tijdens de Inquisitie?

En de zwarte pest?

Toen gingen er helemaal veul mensen dood in Europa.

En Em?

Er was ook een keer een meneer die heette Hitler en die vond Joodse mensen echt superkut.

En toen gingen er wel 50 miljoen mensen dood.

Weet je hoeveel dinosaurussen dood gingen toen die komeet uit de lucht viel zo’n 350 miljoen jaar geleden?

Veul meer dan op 11 September.

Nod Yes Icon

Het was de tijd van de ETA, de RAF, de IRA, de Brigate Rosse en al die andere terreurclubs die ons toen teisterden. Voor het Verenigd Koninkrijk is die afname van terrorisme nog imposanter. Van 2001 tot vandaag, vermoordden terroristen er 120 mensen. Van 1985 tot 2000 doodden ze 1100 mensen en tussen 1970 en 1985 nog 2150. Alleen al de IRA bracht in die decennia 3700 mensen om en verwondden er tienduizenden.

Weet jij hoeveel katten en poezen er zijn ingeslapen in alle asielen sinds 11 September 2001, Emma?

Het terroristisch gevaar was in mijn tienerjaren heel wat groter dan vandaag. En toch lijken we nu veel angstiger. Maar veertig jaar geleden hadden we dan ook nog geen Twitter, Facebook en kabeltelevisie. Media die elk drama, waar dan ook ter wereld, real time op onze driezitsbank kieperen.

Ik wist het.

Het ligt aan dat stomme Internet.

Daarom zijn “we” zo “veel angstiger”.

Leuk he?

Rekenen met kinderen.

Bad Math

En ook al heeft de Britse premier May nu de hoogste alarmfase afgekondigd, ik wens je een geweldig weekend in Birmingham, Emma. Mijn grootste zorgen reserveer ik vooralsnog voor je cijfers op de havo.

Yes… veel plezier in Birmingham.

Vergeet die terreurdreiging.

En succes met de HAVO.

Breaking News Bodelier

breaking-news-birmingham

breaking-news-she-fell

breaking-news-victims

Share