Anybody Who Spends A Significant Amount Of Time With Me Finds Me Disagreeable

, , 2 Comments

De titel is een citaat uit de film Se7en van David Fincher met Brad Pitt en Morgan Freeman.

In de film speelt Morgan Freeman een oude, cynische detective.

De vrouw van Brad Pitt regelt dat Morgan een keertje bij hun komt eten; Brad Pitt is zijn nieuwe, jonge partner geworden.

Na het eten vraagt de vrouw aan Morgan: “Waarom ben je single, waarom heb je geen partner”.

Morgan zegt dan: Anybody who spends a significant amount of time with me finds me disagreeable.

Ik vind het een terrific line; ik heb ‘m dan ook gepikt en geregeld zelf gebruikt.

Het citaat is zonder meer op mij van toepassing: ik kan namelijk een hele vervelende klootzak zijn. Ik ben niet echt een people person en voel een hele sterke behoefte om vooral vervelend, flauw en sarcastisch te doen. Ik neem mijzelf en dit leven weinig serieus en dat roept (geregeld red.) hele heftige reacties op. Mijn collega’s zijn allemaal dol op mij, maar vroeger ben ik geregeld mensen tegengekomen die echt een afschuwelijke teringhekel aan mij hadden.

Dat is dan ook een beetje wat ik verwachtte toen ik dit blog begon.

(Dit is XKCD).

Blogging

Als je onderin rechts kijkt op dit blog, dan zie het volgende staan.

blog-footer

Ik verwachtte dat ik direct allerlei bedreigingen zou krijgen van met name meer “rechtse” en “populistische” mensen omdat ik extreem kritisch ben op Nederland. Ik ging ervanuit dat deze mensen meer nationalistisch en “trots” ingesteld zouden zijn en dus gillend gek zouden worden.

Dat bleek absoluut niet waar.

De zogenaamd meer “rechtse” en “populistische” mensen die ik zoal online ben tegengekomen zijn juist vreselijk aardig. Ik heb waanzinnig veel geweldig leuke en lovende berichtjes gekregen en allemaal in goed gespeld Nederlands. (Dat vind ik altijd erg fijn). Daarnaast krijg ik uit die hoek allerlei tips en links en andere leuke dingen toegezonden; te veel om allemaal over te schrijven.

Ik verwachtte tevens een hele rits doodsbedreigingen uit Islamitische hoek. Moslims hebben geen gevoel voor humor als het op religie aankomt en kritiek op Allah, de Koran, of de Islam is altijd verboten, Ik ging er dus vanuit dat deze mensen binnen de kortste keren gillend gek zouden worden. Na een lange reeks doodsbedreigingen zouden mijn dochter en ik dan moeten verhuizen en dan krijgen we een leuke huurwoning in Weesp.

Ook dat bleek absoluut niet waar.

Moslims geven geen ene ruk om dit blog.

Shaking No Emoticon

Ik ben er slechts een paar online tegengekomen, maar de Moslims die ik ben tegengekomen zijn errug geestig. Ze komen met flauwe commentaren op mijn schrijfstijl en of insteek en zijn niets dan vriendelijk geweest.

Toen ik met dit blog begon wilde ik wat mainstream media aandacht genereren. Ik hoopte dat een paar journalisten het met elkaar zouden delen en dat het enige buzz zou opleveren. Als ik een artikel uit een krant voorzie van repliek en uit elkaar trek met een close read, stuur ik geregeld een link naar mijn post aan de journalist/columnist in kwestie. Je krijgt vrijwel nooit een reactie. Beatrice de Graaf vond dat ik moest “bijdragen aan een redelijk publiek klimaat”. Koen Greven noemde mij “slimpie”, GeenStijl blokkeerde mij meteen, TPO mailde mij en zei: “We vinden je een sneue lul” (en dat klopt), Roos Schlikker blokkeerde mij meteen, Joop VARA Magazine blokkeerde mij meteen en Maartje “Blaasworm” Geels blokkeerde mij meteen (echt binnen 30 seconden na versturen link).

Ik heb – in bijna een jaar bloggen – slechts een (1) bedreiging gekregen en die kwam (toevallig) van een jongen uit het Caribisch gebied.

Ik wijt het aan cultuurverschillen.

Er waren – welgeteld – twee hele leuke reacties: Annabel Nanninga stuurde twee artikelen van mij richting haar followers op Twitter en dat leverde een hele berg nieuwe lezers op. En Matthijs Ponte, De Deugridder Supreme, stuurde ons een like en gaf aan dat ie het een leuk artikel vond.

En meer recent kreeg ik een hele leuke respons (nog steeds) van Aaahmehoela, een Belgische blogger/schrijver.

Ik kreeg ook een echte superleuke reactie, van Aart G. Broek.

Aart staat te boek als een “Sociaal Wetenschapper”, maar hij is meer een echte homo universalis, een soort alleskunner.

Ik heb Aart recentelijk ontmoet. Ik trakteerde, conform onze afspraak/uitdaging, op koffie en haring. (We hadden afgesproken ijs en baklava). We hebben twee heerlijke uurtjes met elkaar gesproken over: terrorisme, jenever, tabak, kinderen, marketing, data collectie, schaamteoorlog, organisatie management, religie, Deugridders, TPO, de media, schrijven,  Trouw, het Caribisch gebied, taal, framen, Jeugdrecht, huilen, stampvoeten, stoepkrijt, Jihadisme, reclame, onderwijs, internet content en Chromebooks.

Kun je je voorstellen wat er zoal ter tafel komt als een hele avond met deze vent kunt debatteren?

Mijn close read en repliek op Aart’s artikel was niet mis.

Hij was niet boos, niet beledigd, niet gekwetst en hij ging ook al niet huilen.

Hij vond het allemaal reuze interessant.

Hij is een hele intelligente, welbespraakte vent, een heerlijke gesprekspartner.

Hij gaf mij een kadootje; zijn nieuwe bundel: Schaamrood.

Het is een verzameling essays, artikelen, columns. Ik ben er nog niet in begonnen, want ik heb het krankzinnig druk gehad. Ik ga er dit weekend induiken en dan een review/repliek schrijven op een van z’n artikelen.

Aart?

Dank je wel voor je tijd; ik vond het heel leuk je te ontmoeten.

Aart zei iets heel interessants. Ik klaag ende ween nogal over de media, de stukken, het frame, de schrijfstijl, het Deugen met een hoofdletter D en de ideologische waanzin. Aart vertelde mij dat dit niet altijd ligt aan de journalisten en columnisten zelf. Het ligt veelal aan de redactie. Artikelen langer dan zes honderd (600) woorden zijn veelal niet welkom en artikelen met te veel bronvermelding en onderbouwing zit men ook al niet op te wachten. Aart is veelvuldig gepubliceerd, maar doet dus – zelfs als established schrijver – z’n best om zich aan te passen aan hetgeen de publicatie in kwestie “acceptabel” vindt. Zo past hij de lengte en andere zaken geregeld aan om te voldoen aan de eisen van de krant of het blad wat hem gaat publiceren. We kwamen beide min of meer tot dezelfde conclusie. Mensen lezen niet echt meer. Mensen willen korte, simpele artikelen waar ze op hun telefoon in de bus, metro of tram, doorheen kunnen scrollen en klikken.

Op dit blog zie ik hetzelfde. De echte “lezers” zijn mensen van 45+ en de meest fervente lezers zijn zelfs 50+. Het is een plek waar “oude lullen” op hun gemakkie, rustig aan een langer artikel of twee lezen.

Zo “consumeer” ik ook mijn media.

Ik ga zitten en op mijn gemak uitgebreid LEZEN.

En als ik aan het LEZEN ben?

Dan doe ik niets anders en wens ik niet gestoord te worden.

Aart stuurde mij de volgende dag een mailtje, hij omschreef mijn stijl als een “taalgesel”.

En ja, dat is het allerleukste compliment wat ik – als blogger – ooit heb gekregen.

Zeg?
Zouden de Jeugkruisvaarders weten wat een "taalgesel" is?

 

 

Share
 

2 Responses

  1. Antoinette

    September 8, 2017 12:27 pm

    Ik ben maar een simpele ziel en al helemaal geen Bekende Nederlander of Groot Columnist en gestudeerd heb ik ook niet, maar ik denk dat ik wel met jou, slimk1nd, door één deur zou kunnen. Sterker nog, als ik je post in je blog lees, bekruipt mij regelmatig het gevoel dat je misschien wel eens de broer-waarvan-ik-het-bestaan-niet-wist zou kunnen zijn. Zoveel overeenkomsten in humor, temperament en levenshouding … het is gewoon griezelig. Maar wel lekker op een lekkere manier.

  2. RvC

    September 8, 2017 1:06 pm

    Je doet mij blozen. Dank je wel. Heel erg aardig. Ik ben blij dat je de artikelen leuk vindt en de humor kunt waarderen. Professionele “media mensen” vinden het helemaal niks zoals je hebt kunnen lezen. Aart reageerde heel anders. Hij vond het allemaal prachtig en zat zelf vol met zwartgallige humor (en een gezonde dosis zelfspot). Blijf vooral lezen en deel met zoveel mogelijk van je vrienden/kennissen, alsjeblieft. Als je zin hebt om eens te corresponderen, schroom dan niet en gebruik de email, of via twitter als dat meer je “format” is.

Leave a Reply