Amsterdam Apetrots: 7 van de 10 Antilliaanse Studenten Kapt Met Studeren Binnen Een Jaar!

, , Leave a comment

Hey wat leuk!

We gaan wat white man’s burden doen op de vroege zondagochtend.

white-mans-burden-def

Ik kwam dit gisteren tegen.

Leest u even mee?

carribean

Zo!

Da’s nog eens een uitzicht!

Het plaatje is een willekeurige locatie in het Caribisch gebied.

Parool: Stad probeert te voorkomen dat Antilliaanse student uitvalt.

That’s mighty white of you.

Studenten van de Antillen die in Amsterdam gaan studeren, werden donderdag ontvangen in raadzaal. De hoop is dat ze niet uitvallen, en na de studie terugkeren. Maar die kans is klein.

Oh, waarom is dat?

Celine Vinck (18) gaat aan de UvA fiscaal recht studeren. Ze komt van Curaçao, en wilde altijd al naar Amsterdam. Samen met vijftig andere studenten uit Aruba, Bonaire, Sint Maarten, Saba en dus Curaçao krijgt ze een haast koninklijke ontvangst in de raadzaal van het stadhuis. Daar worden ze toegesproken door locoburgemeester Kajsa Ollongren.

Om hen heen zitten gevolmachtigde ministers van de eilanden, stagecoaches, studentendecanen. De gemeente ontvangt al zes jaar deze groep Nederlandse studenten die het verst moeten reizen om hier studies als geneeskunde, mode, rechten, psychologie of maatschappijleer te volgen.

The scene is set: de stadhouders en regenten ontvangen een handjevol kansarme “zwartjes” op het stadhuis om vooral te laten zien hoe intens veel men deugt met een hoofdletter “D”.

Na een paar vrolijke introductiepraatjes wordt het serieuzer. Veteranen waarschuwen voor de hobbels van de trans-Atlantische stap. “Laat je niet afschrikken door afwijzingen of moeilijke periodes. Daag jezelf uit, zet door, maak ook Nederlandse vrienden en in de winter is het hier donker,” zegt de ervaren Edion Wallé uit Curaçao, die inmiddels gemeenteambtenaar is.

Precies en ga vooral niet huilen als jij wel een stoel in de trein weet te bemachtigen en een wit iemand niet.

Een grotere zorg is de zogenoemde braindrain – omdat veel getalenteerde studenten niet meer naar de Antillen terugkeren. De aanwezige Arubaanse gevolmachtigd minister van Onderwijs, Juan Yrausquin, spoort ze aan niet te blijven plakken. “Dit jaar studeren 1300 van onze studenten in Nederland, dat is ruim 1 procent van de hele bevolking.”

Not to worry: er is een heus tekort aan Caribische hoogleraren die les willen geven in literary studies met een specialisatie in Caribische literatuur.

Als die kinderen dat dus niet gaan studeren?

Dan wordt de kans dat ze terugkeren – denk ik – ietsje groter.

Vooralsnog lijken de eerstejaars daartoe bereid. Al is een terugkeer nog ver weg als je een studie van vier tot zes jaar voor de boeg hebt. Rominique van Rhemen (18) komt uit Willemstad op Curaçao om aan de UvA psychologie te gaan studeren. “Ik wil best terug straks, maar dan moeten er wel interessante banen zijn.”

Er zijn tal van leuke banen in het Caribisch gebied.

Met name narco trafficking is erg in trek?

Die arme Romique kan een baan als psycholoog op Aruba of Bonaire natuurlijk gevoegelijk vergeten.

Dus Romique blijft hier.

Is ze single?

Het gros van de Caribische studenten dat naar Nederland komt, blijft hier, weet Hanneke Stasse, docent aan de Hogeschool van Amsterdam, die het Caribische mentorennetwerk Hvanti heeft opgezet. Voor haar is het zaak om de studenten vooral een studie succesvol af te laten ronden, want dat lukt vaak niet. “Bijna 70 procent van de Caribische studenten haakt na een jaar weer af, veel meer dan gemiddeld. We doen er alles aan om ze hun draai te laten vinden.”

Zeventig (70) procent (%) haakt af?

Al die fokking moeite voor 1300 studenten en 70% haakt af?

Dat betekent concreet dat 910 studenten ermee kappen na een jaar.

Slechts 390 studenten beginnen dan aan het tweede jaar.

En je zult zien dat daar ook uitval optreedt.

Hoe zou die situatie zijn voor studenten uit Overijssel, of Zeeland, of Limburg?

En doet de Gemeente Amsterdam daar enige moeite voor?

Of hebben die kinderen (en hun ouders red.) de verkeerde huidskleur?

White Privilege

Een van de mentoren van Hvanti is Kaylene Thompson (21). De HvA-studente doet de lerarenopleiding geschiedenis, en kwam twee jaar geleden van Aruba naar Amsterdam. “Ik weet dat het best lastig kan zijn met de taal, dat je niemand kent en dat je heimwee hebt. Maar als je hier je plek vindt, en een goede winterjas, is Amsterdam fantastisch.”

Wijze woorden van een 21-jarige studiemigrant.

Nu heb ik toevallig “mijn plek gevonden” en ik heb ook een hele “goede winterjas”, maar ik zou deze stad beslist niet omschrijven als “fantastisch”.

Iemand die wel goed kan hoofdrekenen zou hier – vrij gemakkelijk en rap – tot de conclusie komen dat al deze effort, hoe goed bedoeld ook, een absolute waste of time and money is, zelfs een epic fail want ZEVENTIG PROCENT van deze “studenten” komt niet verder dan het eerste jaar (en ook onder die kleine groep tweedejaars zullen uitvallers zitten).

Bij het Parool – en bij de Gemeente – kan met echter niet zo goed hoofdrekenen.

Cijfers doen er namelijk niet toe.

Cijfers zijn eng en gemeen.

De Deugridders aan de HvA, in de Stopera en bij het Parool willen dan ook enkel en alleen dat: deugen.

Kijk eens naar ons absoluut falende beleid. We scoren slechts 30% retentie, 7 van de 10 “studenten” stoppen ermee binnen een jaar.

Goed he van ons?

Dan ga ik nu een paar zwarte poppen kopen voor mijn roomwitte nichtje van vier (4) jaar oud.

(Ze woont in een witt enclave red.)

En vanavond?

Dan bestellen we roti met kip.

Nod Yes Icon

 

Share
 

Leave a Reply