“ALLE vrouwen zijn ALTIJD onveilig, OVERAL” (Stoepkrijten Met Hasna El Maroudi Van VARA Magazine)

, , Leave a comment

Ik kwam dit een paar dagen geleden al tegen, maar ik had heel weinig tijd.

Sinds ik die grote opdracht heb aangenomen heb ik het dagelijks, van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat, beredruk.

We gaan weer eens lekker drammen in de echokamer van Joop VARA Magazine.

Even voorstellen?

Meet Hasna El Maroudi.

Hasna is een ambtenaar; ze wordt betaald uit de omroeppot.

Hasna wordt vreselijk veel lastig gevallen door vervelende mannen, op straat, op de sportschool, eigenlijk altijd en overal.

Dat is natuurlijk heel vervelend.

Hasna is daar – terecht volgens mij – gefrustreerd over, dus gaat ze die frustratie met ons delen.

Omdat Hasna een heule belangrijke redacteur van Joop VARA Magazine is, weet Hasna zichzelf dan te overtuigen dat haar zoveelste drammerige column over vervelende mannen en haar eigen persoonlijke ervaringen op een (1) of andere manier een bijdrage levert aan de rechten van vrouwen en hun veiligheid in de publieke ruimte vergroot. Dat is natuurlijk niet zo. Hasna kan 900 miljoen columns schrijven over alle vervelende jongens die ze zoal is tegengekomen; daar wordt geen enkele vrouw, zus of tienerdochter een haar beter van. Omdat Hasna echter heel specifiek schrijft voor de echokamer van Joop VARA Magazine, maakt dat niet uit. In de echokamer van Joop VARA Magazine kun je column na column exact dezelfde drivel produceren. Racisme, sexisme, Wilders is Hitler, Baudet is een verkrachter en een hele rits micro aggressions van Vaderdag, tot genderneutrale NS leenfietsen, tot zoenende Moslima reclames. In de echokamer is iedere week weer een slachtoffer aan het gillen over de vreselijke staat waarin ons hele land verkeert. Gebaseerd op veelal een handjevol anecdotal verhalen en wat persoonlijke ervaringen menen de Joop VARA Magazine redacteuren en columnisten slachtoffers dat het vreselijke, afschuwelijk onrecht wat zij ervaren en beschrijven op een (1) of andere vreemde manier het hele fokking land betreft en we moeten er allemaal ontzet, onthutst, verbolgen, gekwetst en beledigd door zijn, ons immens en enorm diep schamen, iemand moet ontslagen worden en allerlei slachtoffers (ook die van Joop VARA Magazine) verdienen wiedergutmachung na een Truth and Reconciliation Commission.

Zo hebben we recent van Pascal Vanenburg een (1) enkel voorbeeld gekregen van een “witte” Nederlander die heel gemeen en naar deed tegen een “zwarte” tourist in Amsterdam. Hij smeet haar van de trap nadat ie haar uit een AirBnB woning had gezet. De woning bleek het eigendom van een GroenLinks lid. Dit ene geval van geweld door een “witte” Nederlander tegen een “zwart” iemand was volgens Pascal voldoende bewijs dat Nederland een “joekel” van een “racismeprobleem” heeft. En dat betekende feitelijk dat alle Nederlanders vieze racisten zijn. Daarna vergeleek Pascal het zingen van Zwarte Piet liedjes door 3-4 jarige peuters met het lynchen van negers aan het monument op de Dam.

Als Joop VARA Magazine redacteur slachtoffer, moet je vooral flink overdrijven.

Laten we eens kijken hoe Hasna zich van die taak kwijt.

Mevrouw staatstelevisie apparatchik? Komt u maar.

takebackthenight

Joop: Mannen die vrouwen lastigvallen.

Ik wil niet in herhaling vallen’, zei ik tegen een vriend die tegenover me zat in het café. Ik had zojuist een hele tirade gehouden over mannen die vrouwen lastigvallen, waarna hij had geopperd dat ik er een artikel over moest schrijven. Voor mijn gevoel heb ik dat alleen al duizendmiljoen keer gedaan. Het resultaat van al die artikelen, waarin ik – dan eens direct, dan eens satirisch – de problematiek van straatintimidatie aankaart? Hooguit wat emotionele ontlading. Ik twijfel of mannen – ook onschuldige mannen – écht doordrongen kunnen raken van wat het betekent om een vrouw te zijn in de publieke ruimte.

Klopt Hasna, jij, en een hele rits andere klagende, mekkerende Deugridders, hebben inderdaad al miljoen miljard keer een column als dit geschreven.

Ik voorspel dan ook, na die geweldige opening, dat deze “column” geen originele gedachte zal bevatten.

Dan een tip? En dit is misschien handig voor alle feministen man bashers bij Joop? Ik begrijp dat die witte, hoogopgeleide, cisgender, heterosexuele overlegpapa op wie die economie van ons grotendeels draait, een afschuwelijk sexistisch, vrouwonvriendelijk monster is. Die begrijpen er helemaal niets van. Die weten echt niet wat het is om als vrouw in de “publieke ruimte” rond te moeten lopen. In werkelijkheid echter hebben die overlegpapa’s zussen, moeders, een vrouwelijke partner, vrouwelijke collega’s met wie ze al jaren samenwerken, vrouwelijke vrienden die ze kennen sinds hun studie en … ze hebben veelal dochters. Je moet je dus voorstellen dat die witte, hoogopgeleide, cisgender, heterosexuele overlegpapa allemaal vrouwen in z’n directe, dagelijkse omgeving heeft. De kans dat ie Hasna nodig heeft om uit te leggen hoe de wereld werkt is absoluut NUL. (En je kunt dat checken bij het CBS red.) Het is misschien een idee dat de redacteuren slachtoffers van Joop VARA Magazine dat eens overwegen, alvorens men weer begint te prediken in de echokamer en daarmee talloze mensen beledigd.

Mijn tirade brandde spontaan los nadat ik vanuit het café had gezien hoe een vrouw die op haar fiets stapte, werd lastiggevallen door een passant. Zijn lichaam kwam net iets te dichtbij het hare, zijn blik was een mengelmoes van woede en ejaculatie. Zij deed wat iedere vrouw in een soortgelijke situatie doet: ze draaide haar hoofd weg, staarde strak de andere kant op, en fietste gauw weg. Alsof hij niet bestond. Alsof hij niet te dichtbij was gekomen. Alsof zijn aanwezigheid niets had betekend. Alleen de kleur van haar knokkels, die wit kleurden van het knijpen in haar stuur, verraadde anders.

Alleen de kleur van haar knokkels?

Prachtig!

Het is bijna prosa.

‘Het is geen probleem dat na één artikel verdwijnt’, had mijn goede vriend (en tevens de grootste feminist die ik ken) me op het hart gedrukt om me zo aan te sporen het artikel toch te schrijven, maar de twijfel bleef bestaan. Ik kon de reacties al uittekenen: het is gezeur, slachtoffergedrag, het zijn immers allemaal ‘complimentjes’, waar doe ik moeilijk over?

Nou, als zelfs de allergrootste feminist die Hasna kent haar steun voor dit geweldige, militante, feministische, drammerige zeik artikel heeft uitgesproken, zelfs “aangespoord”?

Dan zit het wel goed.

Hasna heeft het woord ‘feminist’ gebruikt en voelt zich nu voldoende ingedekt om eens lekker het slachtoffer te spelen.

Hasna? Ik ben klaar voor de slachtoffer politics.

In gedachten nam ik de afgelopen dagen door en somde op.

Dat noem je een flashback, Hasna.

Zaterdag was hardloopdag. Zoals wel vaker was ik naar de Kralingse Plas gereden om een rondje rond de plas te doen. Vijf kilometer, met fenomenaal uitzicht over de Rotterdamse skyline. Het is er eigenlijk altijd druk, maar nooit overvol. Voordat ik me overgeef aan het rekken en strekken voor en na het hardlopen controleer ik automatisch, zonder er figuurlijk bij stil te staan, in welke richting ik voorover kan buigen zonder mijn kont direct in iemands gezichtsveld te planten. Meestal is dat in de richting van het fietspad, maar uit ervaring weet ik dat succes – lees: ongehinderd rekken en strekken – daarmee niet gegarandeerd is. Een pets op de billen is zo gegeven door een passerende fietser.

Hasna kampt met allerlei issues. Zo moet ze zorgvuldig haar kont richten, want anders kijkt iemand ernaar en zelfs als ze haar kont goed richt dan kan er zo – uit het niets – ineens een fietser langs racen die haar (uiteraard ongevraagd red.) een “pets” op de billen geeft. Dit gebeurt Hasna vaker, op precies dezelfde plek in dat park, dus blijft Hasna daar terugkomen om hetzelfde mee te maken.

Op één van de drie beschikbare bankjes zit een jongeman om zich heen te kijken, ik maak dus maar gebruik van het bankje dat het verst van hem verwijderd is. ‘Er is genoeg afstand zo’, denk ik nog. Tegelijkertijd schaam ik me dat ik de jongen, die zich van geen kwaad bewust is, al bij voorbaat verdenk van onbetamelijk gedrag. Ook wanneer zijn blik langs mijn lichaam glijdt en hij verlekkerd naar me blijft kijken, hou ik vol: ‘met kijken is niks mis’. De muziek op mijn telefoon zet ik nog een standje harder.

Dat vinnik – opnieuw – vreemd.

Je kunt beter je muziek uitzetten, en als ie “verlekkerd” gaat staren dan zou ik ‘m smeren… weet jij veel wat die gek van plan is en straks is ie niet alleen?

Maar dan komt er een tweede jongeman naast me staan, gekleed in jeans en sweater. Hij wil weten welke spieren ik aan het rekken ben – mijn glutes. Of hij even mag voelen. Op z’n Rotterdams zeg ik dat hij moet optyfen en dat ik geen zin in toeschouwers heb. Vanbinnen maak ik me op voor een heftige confrontatie maar dan schiet toeschouwer nummer één me ‘te hulp’. ‘Doorlopen, één toeschouwer per keer’, zegt hij. En nu is hij ‘aan de beurt’ om zich aan me te verlekkeren.

Heel naar.

Maar gelukkig loopt het allemaal goed af.

Ik wil me niet laten intimideren, maar twee mannen is echt te veel. Ik haast me naar de auto en doe de deuren voor de zekerheid van binnen op slot.

Heel goed.

Dan opnieuw wat handige tips? Je voelt je – daar bij en rondom dat park – duidelijk zichtbaar en meetbaar niet veilig Hasna. Er hebben zich diverse incidenten voorgedaan die je alleen maar angstiger maken en terecht volgens mij. Als je dermate angstig bent dat je naar je auto rent en de deuren op slot doet is het echt tijd om een andere route te vinden om te joggen. Je komt namelijk een keer echt de verkeerde tegen en vrouw alleen, in een stil park, ergens donker? Mijn dochter is 11. Zij weet dat ze nooit ofte nimmer alleen ‘s avonds in een park moet joggen. Weet je wie haar dat verteld heeft? Haar vader, die “onschuldige” man die geen benul heeft van wat vrouwen doormaken in de “publieke ruimte”.

Heeft jouw Papa dat niet aan je uitgelegd, Hasna?

Hoe is de relatie met je vader, leeft ie nog, heb je goed contact met ‘m?

Ik lust nog wel een kopje slachtoffer politics, Hasna.

Vrijdag is sportschooldag. Trainen voor de marathon betekent dat er bijna elke dag wel gesport wordt. Op de crosstrainer bij het raam doe ik een warming-up, lekker in de zon. Het synthetische t-shirtje dat ik aan heb is toch niet helemaal geschikt, dus trek ik het uit. Op de sportschool voel ik me veilig en thuis genoeg om in een sportbeha rond te lopen, niemand in de zaal die op- of omkijkt naar mij. Waar ik geen rekening mee had gehouden is het afgelegen parkeerdek waar ik op uitkijk. Twee mannen stappen uit hun geparkeerde auto. De bijrijder heeft een grote fles cola in zijn ene hand en een fles rum in de andere, de twee zijn klaarblijkelijk onderweg naar het aangrenzende park, maar hebben overduidelijk geen haast: als ogen konden uitkleden, is dat wat ze deden. Niet alleen werd er uitvoerig gekeken, er werd gezwaaid, er werd over lippen gelikt en er werd gebaard. De boodschap: de rum-cola drinker had me graag alle hoeken van het park laten zien.

Een Moslima in een sportbeha?

Die Hasna is hartstikke modern!

Maar helaas, opnieuw een hele nare ervaring.

Ik snap niet goed waarom je in je sportbeha voor een groot raam staat te fitnessen? Juist bij vrouwen fitness zijn er tal van mogelijkheden om niet lastig gevallen te worden, aangekeken te worden etc. Je kunt veelal binnen met alleen vrouwen sporten. Er zijn zelfs speciale alleen Moslim vrouwen fitness avonden. Als je echt heel erg gesteld bent op je privacy, dan snap ik de fitness voor een groot raam in je sportbeha niet. Dan de mannen. Ik heb geen idee hoe ver de gebarentaal skills van Hasna zijn ontwikkeld en ik heb geen idee hoe vloeiend de rum-cola drinker gebaarde, maar ik zou mij vooral niet al te veel aantrekken van hetgeen een stel park dronkelappen zoal doen en laten.

Ik staar naar het scherm van de crosstrainer en probeer me niet te laten intimideren, maar na vijf minuten geef ik het op. ‘Niet door het park naar huis fietsen’, herinner ik mezelf.

Heel goed Hasna, niet alleen door een park fietsen, want je wordt van je fiets getrokken door een gek.

Opnieuw, mijn dochter weet al dit soort dingen al geruime tijd.

Als een 11-jarige het al geruime tijd weet?

Wat voegt deze jank column dan toe?

Hasna is de enige trut die dat niet weet, maar we mogen gadeslaan hoe ze langzaam leert dat parken – met name ‘s avonds – gevaarlijk zijn?

Dan gaan we doorslaan.

Hasna heeft nu twee (2) – en ongetwijfeld meer – vervelende ervaringen meegemaakt, dus….?

ALLE VROUWEN, ZIJN ALTIJD, OVERAL ONVEILIG.

Dit is het einde van de wereld.

Onderweg naar huis vanuit het café luister ik naar de podcast ‘Stuff Mom Never Told You’, waarin één van de presentatrices over de frequentie van straatintimidatie zegt: “Vrijwel altijd wanneer een vrouw, cisgender, transgender of homoman, zijn of haar huis verlaat en over de stoep wandelt, moeten zij omgaan met wat we eufemistisch ‘catcalling’ zijn gaan noemen.” Vrijwel altijd. Het is een waarheid als een koe voor vrouwen, maar valt moeilijk uit te leggen aan mannen die soortgelijke ervaringen niet hebben. Voor vrouwen is de straat iedere dag onveilig, op elk moment van de dag: zij het ochtend, middag, avond of nacht.

Opgelet?

Iedere straat, ook de straat waar je woont… iedere dag, ook op je verjaardag, op elk moment van de dag, ook als je ‘s morgens vroeg naar de tandarts gaat.

Alle vrouwen in Nederland, zijn altijd, overal, op ieder moment van de dag, onveilig en in gevaar.

Je moet echt heul veul lijm snuiven om daarin mee te gaan.

Ik heb namelijk een 11 jarige die met veel plezier alleen naar school gaat ‘s morgens en alleen ‘s middags thuiskomt.

En ik heb een ex die dagelijks met de fiets op alle tijden op bezoek komt.

En dan heb ik een moeder die dagelijks van en naar werk moet.

Sure, Amsterdam is een gevaarlijke stad. Je moet goed uitkijken en risicovolle situaties vermijden. Ik adviseer je om vooral niet ergens in het donker op een verlaten plein alleen te gaan pinnen. Ik adviseer je om parken en plekken waar jongeren hangen te vermijden. Ik zou een hele rits cafe’s en coffeeshops en etnische theehuizen vermijden. Ik zou goed kijken als je langs plekken loopt waar mensen zitten te drinken of te gebruiken. Ik zou weglopen als je ergens politie op af ziet komen. En ik zou schreeuwende mensen, verwarde en hysterische mensen vermijden. Daarnaast zou ik goed op mijn tas letten. En ik zou goed opletten in het openbaar vervoer en het verkeer.

Ik weet al die dingen, want ik doe al die dingen, Hasna… en ik ben een man.

Het is vreemd dat Hasna wel die podcast klaar heeft om te luisteren, maar gek genoeg weinig weet van het vermijden van parken, niet?

Laten we nog een slokje slachtoffer politics doen.

Kom maar Hasna.

De rest van de podcast had ik graag afgeluisterd, maar ik moest mijn oordopjes voor de zekerheid uitdoen. Ik werd namelijk weer lastiggevallen. Een nogal grote man die langs de singel geparkeerd stond gooide zijn autodeur open, maakte de meest bizarre, sissende geluiden en wenkte me vanachter het stuur naar hem toe te komen (serieus gast, wanneer en hoe denk je dat dit ooit gaat werken?).

Alweer lastiggevallen?

Die Hasna is een creep magnet.

Die komt de ene na de andere teringlijer tegen.

Wat een kutdag.

Dan “hoe denk je dat dit ooit gaat werken”?

Nou Hasna er worden jaarlijks tal van vrouwen geparkeerde auto’s ingesleurd en aangerand, beroofd, verkracht of erger.

Het lokken, sissen of whatever werkt dus hartstikke goed.

Mijn dochter, van slechts 11 jaar oud, weet dan ook dat ze nooit op vreemden in een auto moet aflopen.

Als mensen vanuit een auto domme vragen hebben, of je roepen, dan loop je weg, naar je vriendinnen.

Nooit alleen bij auto’s in de buurt met mensen erin.

Opnieuw Hasna, ik ben errug teleurgesteld in met name je vader. Heeft je Papa je dit soort dingen echt nooit uitgelegd? Of je broer, of je vriendinnen?

Ik besluit: het is de hoogste tijd om moeilijk te doen.

Wat een dapper besluit, Hasna.

Je gaat… gulp… “moeilijk” doen, zeg je?

Peuters van zo’n 3-4 jaar en kleuters van zo’n 6-7 jaar doen “moeilijk”, Hasna.

Vanaf een jaar of acht (8) worden zelfs kinderen meer kalm en vatbaar voor realiteit en redelijkheid.

Dit is namelijk niet alleen míjn probleem, maar een sociaal probleem dat aangepakt moet worden. De Rotterdamse sis-boete wordt alom geridiculiseerd, maar het is hoognodig dat er wordt opgetreden tegen mannen die anderen intimideren. Nederland staat zichzelf er maar al te graag op voor een ontwikkeld land te zijn: dan wordt het de hoogste tijd dat die gore mannetjes hun ‘complimentjes’ voor zich houden. Goedschiks of kwaadschiks. Ik voel me liever veilig dan ‘lekker’. Bevestiging over mijn uiterlijk krijg ik van de spiegel, daar heb ik geen man voor nodig.

En dat kan in dit geval Hasna.

Je kunt politie bellen en uitleggen dat er twee vreemde gasten rondhangen in het park. Wie weet waren ze daar om een jonge scholiere van ‘r fiets te trekken en te verkrachten. Als je iets geeft om de veiligheid van alle vrouwen, niet alleen je micro-drama’s, had je dat kunnen doen. Laten we hopen dat die twee (2) mannen in dat park, die dag, alleen jou lastig vielen, want voor hetzelfde geldt is er die dag een vrouw vermist of gewond geraakt door die twee (2) teringlijers. Dan de zuipende, starende en gebarende dronkelappen. Het lijkt mij stug dat je in een park rum en cola mag drinken uit de fles. Er lopen meestal allerlei mensen met jonge kinderen in zo’n park rond, die zitten daar echt niet op te wachten. Dus ook hier, Hansa… had je politie kunnen waarschuwen, heel kort: twee dronkelappen met een fles rum in het park. Je hebt geen idee hoeveel overlast die twee zuiplappen daarna in dat park hebben veroorzaakt. Misschien hebben zij wel een jonge scholiere van ‘r fiets getrokken. Als je dus iets minder zou stampvoeten, huilen en stoepkrijten, zou je die bewuste dag een hele hoop overlast hebben kunnen beperken, met slechts twee (2) telefoontjes. Dat wilde je echter expliciet niet, je wilde drammen tegen de “grootste feminist” die je kent. En daarna drammen in de echokamer van Joop VARA Magazine.

Goedschiks of kwaadschiks kan ik weinig mee.

Ik begrijp dat je “stoer” wilt doen, maar van zo’n truttig deugmeisje komt het echt als lachwekkend over.

Ik wil me kunnen gedragen zoals ik wil, me kunnen kleden zoals ik wil, kunnen gaan en staan waar en wanneer ik wil. Exact zoals mannen dat kunnen en doen. Het is een schande dat ik mijn warming-up niet ongehinderd overal kan doen waar ik dat wil, het is schandalig dat er duizend-en-één excuses worden bedacht om het gedrag van mannen onbestraft te laten, dat dergelijke excuses zelfs worden geïnternaliseerd – ‘als ik geen kort rokje draag word ik niet lastiggevallen’ – en dat we het als maatschappij normaal zijn gaan vinden dat vrijheid op straat een mannending is.

Eens.

Dan wat teleurstellend nieuws.

Hadjar van Vileine was recent in Algiers? Daar is catcalling gewoon “show” , komen vrouwen helemaal niet meer in het straatbeeld voor en staan mannen te dringen voor de Moskee op vrijdagmiddag. Die laatste twee blijken “mode” te zijn. Als je als feminist apologist voor Islam stukjes schrijft, moet je namelijk altijd alle kritiek op Islam achterwege laten, terwijl je hier in Nederland gilt en brult over “virtuele verkrachting” en “ruimtelijke verkrachting” als een man het waagt om wijdbeens te gaan zitten.

Hasna, heb je weleens geprobeerd je warming up te doen voor de deur van een Moskee?

Of een Islamitisch mannen theehuis?

Ik zou een statement maken.

Zoiets als Take back the night, in de USA, maar dan Take back the sidewalk, take back the Mosque!

Ik denk dat je daar heel veel mensen een groot plezier mee doet.

Alle vrouwen, ook mijn ex, moeder en later mijn dochter, willen namelijk dolgraag hun warming up voor de Moskee doen, of voor dat theehuis.

Heel veel vrouwen willen dat al jarenlang.

In de jaren 70 van de vorige eeuw werden in de Verenigde Staten de eerste ‘Take Back the Night’-demonstraties gehouden. Wat mij betreft is het tijd voor een wereldwijde ‘Take Back the Streets’-actie waarin gestreden wordt om de publieke ruimte voor het eerst in de geschiedenis écht publiek te maken: van íedereen.

Allemaal opgelet?

Dit is de classic Joop VARA Magazine formule.

Ik ben etnische redacteur slachtoffer <x> en ik heb <y> meegemaakt.
En nu ben ik heel zielig en gekwetst en gekrenkt, boehoe.
Wat mij is overkomen maken ALLE vrouwen mee, ALTIJD, OVERAL.
Dus is het tijd voor WERELDWIJDE actie, OVERAL, ALTIJD, DOOR IEDEREEN.

Stel je even voor dat dit een 4 HAVO werkstuk, of opstel was.

Je stelling is dit: mijn fiets werden de banden van lekgeprikt en enige maanden later werd ie gestolen. Ik deed van beide geen aangifte, niet bij politie en meldde het tevens niet bij mijn verzekeraar. Dus… ALLE fietsen worden ALTIJD, OVERAL lekgeprikt en daarna worden AL die fietsen ALTIJD gestolen, OVERAL. Dus er is wereldwijde actie nodig tegen fietsvandalen die tevens fietsendieven zijn. Quod est demonstrandum.

Wat denk je die dat die leerkracht met die “redenatie” doet?

Dan tot slot – en ik wil niet echt lullig doen, maar ga het wel doen… Google Hasna El Maroudi eens. En zoek dan op images.

Ik loop meestal met een grote boog om dat soort etnisch-religieuze meisjes slachtoffers heen.

En nee, mijn ogen zouden niet verlekkerd dwalen.

Ik neem haar relaas als bijzonder gewild lustobject dan ook niet echt serieus.

Shaking No Emoticon

Laat je wel even weten hoe het uitpakt met die warming up voor die Moskee, Hasna?

Can somebody clean up aisle four?

Hasna heeft bah gedaan “moeilijk” gedaan.

Share
 

Leave a Reply